Czy romans w sanatorium jest wskazany

[Kleinehexe]

To różnie bywa i zależy od kilku czynników.
Po pierwsze czy zdążyło zakiełkować głębsze uczucie pomiędzy kochankami. Wówczas mogą przecież stworzyć związek. Problemem może być odległość między miejscem zamieszkania obydwojga, ale gdy w grę wchodzi uczucie, nie takie przeszkody się pokonuje.
Po drugie, czy oboje są wolni, a jeśli nie, to czy chcą  niszczyć  to co stworzyli do tej pory w swoim życiu. Mogą prowadzić ewentualnie podwójne życie,  no ale wiadomo...
Po trzecie, może od początku miał to być tylko romans wyłącznie sanatoryjny,  czyli jak ktoś gdzieś już to napisał "skok w bok ".
Wszystko więc zależy od ludzi, ich potrzeb i nastawienia, a czasem od strzały Amora, bo jak cię trafi to czasem nie ma mocnych.

[RudaAndzia]

Kleinehexe, dzięki za wykład, a to tak najprościej powinno zabrzmieć moim skromnym zdaniem tak: "W tym jest ambaras, aby dwoje chciało naraz", cóż Jan Sztaundynger najwyraźniej znał się świetnie na sanatoryjnym romansie

[Kleinehexe]

A to zdanie akurat tyczy się romansu w każdej sytyacji i okolicznościach, a nie tylko sanatorium, czyż nie? Bo nie słyszałam jeszcze o romansie, gdy jedno z potencjalnych kochanków tego nie chciało. No chyba, że jesteś żurawiem, ewentualnie czaplą

[ZenekM197]

Kleinehexe, masz duże doświadczenie czy w sanatorium pracowałaś albo koleżanki naopowiadały Ci tych historii o uzdrowiskowym ROMANSIE
To fakt, że muszą być w ROMANSIE dwie strony zainteresowane, tyle tylko, że nie rozumiem, co czapla z żurawiem z ROMANSEM ma wspólnego

[Felice]

Literatura kłania się. Pora do podstawówki wrócić

Żuraw i czapla
Jan Brzechwa
Przykro było żurawiowi,
Że samotnie ryby łowi.
Patrzy - czapla na wysepce
Wdzięcznie z błota wodę chłepce.

Rzecze do niej zachwycony:
„Piękna czaplo, szukam żony,
Będę kochał ciebie, wierz mi,
Więc czym prędzej się pobierzmy”.
Czapla piórka swe poprawia:
„Nie chcę męża mieć żurawia!”

Poszedł żuraw obrażony.
„Trudno. Będę żył bez żony”.

A już czapla myśli sobie:
„Czy właściwie dobrze robię?
Skoro żuraw tak namawia,
Chyba wyjdę za żurawia!”

Pomyślała, poczłapała,
Do żurawia zapukała.
Żuraw łykał żurawinę,
Więc miał bardzo kwaśną minę.
„Przyszłam spełnić twe życzenie”.
„Teraz ja się nie ożenię,
Niepotrzebnie pani papla,
Żegnam panią, pani czapla!”

Poszła czapla obrażona.
Żuraw myśli: „Co za żona!
Chyba pójdę i przeproszę…”
Włożył czapkę, wdział kalosze,
I do czapli znowu puka.
„Czego pan tu u mnie szuka?”
„Chcę się żenić”. „Pan na męża?
Po co pan się nadweręża?
Szkoda było pańskiej drogi,
Drogi panie laskonogi!”

Poszedł żuraw obrażony,
„Trudno. Będę żył bez żony”.

A już czapla myśli: „Szkoda,
Wszak nie jestem taka młoda,
Żuraw prośby wciąż ponawia,
Chyba wyjdę za żurawia!”

W piękne piórka się przybrała,
Do żurawia poczłapała.

Tak już chodzą lata długie,
Jedno chce - to nie chce drugie,
Chodzą wciąż tą samą drogą,
Ale pobrać się nie mogą.

[Atina]

Ech ten Brzechwa
Piękny wiersz i tak w życiu bywa...

[Kleinehexe]

No i Felice Ci wyjaśniła o co biega z tymi ptakami.
A jeśli chodzi o mój sanatoryjny staż, to jest znikomy, ale miałam doskonałego nauczyciela, z wieloletnim stażem, który mi wszystko dokładnie objaśnił, co i jak, a ja szybko się uczę.

[Kleinehexe]

A dla wszystkich żurawi i czapli mam taką radę: carpe diem, bo życie jest krótkie i są dwa dni w roku, w których nic się nie da zrobić. To wczoraj i jutro. Jest tylko teraz. Kto chce niech wierzy, kto nie chce, niech nie wierzy.

[RudaAndzia]

To skoro tak Panie rozprawiacie o czapli i żurawiu,
to łaskawie, która z Was odpowie na pytanie:
Czy ROMANS wyjdzie na zdrowie naszym Ptaszętom,
co ciągle szukają i w sanatorium na ROMANS odpowiadają,
a później umiaru nie znają i w stan Miłości wciąż popadają,
mają się dobrze, ale czy dobrego wyboru dokonają
Oni wciąż ze sobą chodzą, albo za sobą chodzą,
zmian ciągłych potrzebują,
ale wiadomo jak to w ROMANSIE bywa,
Ona w Rzymie, a On na Krymie i niby się znają,
ale mało ze sobą przebywają, czy to ROMANSEM czy Miłością sanatoryjną nazwać można ,
bo moim zdaniem to chwilowe zauroczenie przejdzie w zapomnienie,
a przy nadarzającej się okazji Pan z pewnością w nowy ROMANS wpadnie

[forumowicz]

Taki urok romansów sanatoryjnych,co wyjazd to nowy romans, odwrotnie niż romans forumowy,tutaj jak już ktoś kogoś pokocha,to romansują całe lata.Udanych romansów sanatoryjnych wszystkim życzę ,sezon przecie,a do forumowych wracajcie zdrowi jesienią.