Aspołeczne zachowania w sanatorium

[mary jo]

Czytałam jakiś czas temu tą opowieść o ojcu i synu przytoczoną przez Nutkę w innym dziale.
Dla mnie ma ona wymiar symboliczny i jest piękna w tej właśnie swojej symbolice.
Tutaj stała się opowiastką o "walniętym" synu i upokorzonym ojcu...
Czasami warto zostawić słowa,myśli takimi jakimi są i tam gdzie są.
A jaką lekcję i nadzieję niesie ? Cóż,na to pytanie chyba każdy sam musi sobie odpowiedzieć.

[mary jo]

Prośba do piszących w temacie - piszcie na temat,bo gdzieś umyka.
I druga,ważniejsza prośba - nie nazywajcie LUDZI warzywem czy warzywkiem,w cudzysłowie lub bez.
Warzywo to leży przede mną na talerzu.

[Nutka]

Jaką lekcję dla każdego syna i nadzieję na co dla każdego ojca ?

Cóż walnięty synuś upokorzył chorego ojca

Życzę Wam długiego życia w zdrowiu i w pełnej sprawności,
bo komentować Waszych wpisów,po prostu się nie da
Pozdrawiam

[Fionka]

Racja Nutko, szkoda słów.

[Felice]

Niestety głównie w dyskusji mylone jest pojęcie aspołeczności z arogancją.

[forumowicz]

Przytoczona tutaj wcześniej przez Nutkę historia ojca i syna to bardzo mądra i pouczająca lekcja ,ale jak to w każdej szkole są bardziej i mniej pojętni uczniowie .
I tak jak napisała Autorka tej historii wszelki inny komentarz jest zbyteczny .

[Magdala39]

A moze za parawanem byloby wlasnie upokorzenie? Ja jako rodzic doroslych juz dzieci pomyslalabym ze sie wstydza mnie.. mojej choroby... dlatego te parawany i ukrywanie...

[Nutka]

Tak Madziu....ja też bym tak pomyślała i chyba by mi serce pękło z przykrości,na kogo ja wychowałam swoje dziecko.
Choroby się nie wybiera i choroby nie powinniśmy się wstydzić.Nigdy nie wiadomo jacy jutro się obudzimy

[Magdala39]

Nutko..

[forumowicz]

Dziewczyny w pełni Was popieram i dziękuję że tak myślicie