Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

malgorzatas pisze:Dziwnie jest zbudowany świat...
Wśród fałszu, bólu, kłamstw...
Znikły gdzieś piękne wartości...
I życie w prawdziwej miłości...

Dążymy do różnych celów...
Kroczymy drogą jak wielu...
Niszczymy wszystko po drodze...
By nie dać się żadnej trwodze...

Uczucia się już nie liczą...
Wartości piękne nikną...
Ludzie zmieniają oblicze...
Nienawiść wkracza w życie...

Dlaczego tak się dzieje...
Że cały świat szaleje...?
A pogoń za pieniądzem...
Nam ludziom daje obłęd...?

Przywróćmy tamten świat...
Nienawiść zmieńmy w kwiat...
Otwórzmy ludziom oczy...
Niech znowu miłość wkroczy...


P.S. nic dodać nic ująć...
__________________

Smutne ,ale to od każdego indywidualnie zależy ,jaki będzie ten nasz i innych świat

Wyjątkowa chwila,
to nie ta,
na którą wyczekujesz długi czas...
lecz taka,
która przychodzi niespodziewanie
i odmienia sens Twojego życia ...

Przystań

Kiedy żeglujesz przez życia morze
Nie zwracając uwagi gdzie jego zorze
Przekonany że dzierżysz ster kierunek nadając
Za nic boczne i wsteczne wiatry mając

Zważ że gdy nie masz odniesienia
Łatwe drogi są do pomylenia
I jeszcze nic a nic się nie frasujesz
Choć już dawno swobodnie dryfujesz

Pamiętaj jest taki port jeden
Gdzie pozostał Twój dziecięcy eden
Zatrzymaj się wspomnij na chwilę stań
Tylko tam jest Twoja bezpieczna przystań

Ten port gdzie kapitan to Ona
Sterowaniem ani dryfowaniem niezrażona
By wiatr życia nie połamał Ci żagli
Zatroskana a w kochaniu nic Jej nie nagli

Taki port i taka przystań życia Twego
Dany jest i stworzony dla każdego
Byś znalazł ją niech da Bóg
Gdy przekroczysz rodzinnego domu próg


Autor...Zbigniew Głuszczyk

Zatrzymałam się na przystanku nadziei ,jakoś długo nic nie nadjeżdżało ale wiara kazała mi czekać ......i .....doczekałam się

Ławeczka nadziei

Usiądziesz kiedys na naszej ławeczce
Pośród lip ,zapachu bzów
Usiądziesz tak jak obiecałeś
Zatopiony we wspomnieniach przeżytych lat ocalając od zapomnienia.

Na ławeczce nadziei na spotkanie .....
Może ja tez obok usiądę by Ci powiedzieć jak było mi z Tobą dobrze
Przez te lata nasze ,chwile szczęśliwe często kradzione.

Powiem Ci ,że byłeś moim marzeniem takim na wieki, ale krótko spełnionym
A Ty weżmiesz moją dłoń w swoją i szepcząc powiesz
Kochana moja tęskniłem za tobą przez te lata gdy ciebie nie było
Gdzie byłaś dlaczego mnie zostawiłaś ,proszę powiedz,może mnie się tylko śniło....

I tak w zamyśleniu obydwoje będziemy milczeć aż nastanie noc z księżycem na niebie
Ty obejmiesz mnie i powiesz ,nie pozwolę tobie juz odejść ,bo czekałem na te chwilę całe moje życie
Czekałem na ciebie....

Dziwne są te ławeczki nadziei

Dziwne spotkań obietnice
Dziwne poznania ,niezrozumiałe rozstania
Nie było ich tak naprawdę mój przyjacielu
................................................
Usiądziesz na tej ławeczce z brunetką może
Może z blondynką ...hm nie wiadomo .......jak będzie wtedy na dworze
Może będą żonkile pachniały
Może bzy ,może może kra jeszcze popłynie gdzieś w oddali.

A może maj gdzieś Ciebie mi w zaskoczeniu przywiedzie
Na tę ławeczkę tak zaraz po obiedzie
Czasami zerknę tam w dole na ławeczkę przy strumyku ,może ty tam będziesz
Może w zadumie będziesz czekał na tę chwile nasze obiecane ....na takie zwykłe przyjazne pogadusianie.

Czym nadzieja teraz jest?
ciepłym słowem, pustym gestem,
powiedzianym w piękny dzień,
głuszą, wiatrem, liści szelestem...

Nie mam nadziei na dziś na jutro,
na letnie dni, wieczory noce ciemne,
nadziei brak, jest tylko smutno,
myśli, humory bardzo zmienne.

Tylko ławeczka, pusta niema ,
szczeble zwisają popękane,
nadzieja mała, wielka ściema,
stoi, bez słowa Pożegnanie...

Ścieżki leśne, mchem zarosły,
Ciężko powietrzem się oddycha,
I tyko uśmiech ciepły, prosty,
Jezioro łez naszych wysycha...

Cd.
Zostały tylko piękne słowa,
Głos aksamitny, obietnice,
Ludzi zwykłych zwykła rozmowa,
Spacery, i le#ne piwnice.

Nie chcę by komuś było smutno,
By kogoś moje słowa raniły.
Ważne by piękne było jutro,
By z prawdą tylko się kojarzyły.

Trudne to czasy nastały,
Które szacunku do ludzi nie mają.
W około chwasty jak róże stały
I wręcz różami się nazywają.

Sloneczko pisze: 21 paź 2013 07:19 Niemiłowany idę drogą,
Idę sam jeden – bez nikogo,
Pełen żałości i goryczy
Idę bez celu sam i niczyj.
Złe niepokoje serce pieką,
Dom niedaleko, lecz daleko,
A ja tak smutnie i ubogo
Idę bez celu, idę drogą,
I niepotrzebny już nikomu
Idę i wracam – nie do domu.

Ileż mi życia pozostało?
Nie wiem. Za dużo czy za mało?
Śnieg jest na prawo i na lewo,
Na lewo słup, na prawo drzewo,
A ja tak idę sobie drogą
Niemiłowany przez nikogo.
Nikt mnie nie żegnał, nikt nie czeka,
I wisi ciemność niedaleka,

A ja, czekając aż się zmierzchnie,
Idę – poeta! Jak to śmiesznie…
Jan Brzechwa

Ciekawe I smutne

Tak Kruszynko, to wiersz przepełniony smutkiem i niepokojem.
Ukazuje zagubienie człowieka i jego samotność.
Brzechwa pisał o swoich rozterkach i o swojej samotności.
A zawsze nam się kojarzył z wierszykami dla dzieci