Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

A ja od wczoraj świętuję
No i co???? Działka obrobiona , koleżanki zadowolone, obiad ugotowany, mama wniebowzięta
Oby tak dalej

Brak powodów do wpadania w deprechę to brak powodów zalewania robaka

Eeeee taaam

medi pisze:Brak powodów do wpadania w deprechę to brak powodów zalewania robaka

Medi przychylam się do tego zdania.Ktoś z silnym charakterem wypije trochę i deprecha mu mija,a inny będzie pił,następnego dnia kacował i wpadnie w pętlę uzależnienia od alkoholu,czasami musi dojść do dna, żeby się otrząsnąć.Bez pomocy innych ludzi,to jest droga bardzo trudna,a czasami wręcz niemożliwa.

medi pisze:A reszcie należy współczuć .

Współczuję naprawdę bardzo.Wyrokoów nie feruję nigdy.A od pogardy do szacunku to naprawdę wielka droga.Nie pogardzam,nikim,ale szacunek..
NIe zawsze każdego potrafię szanować.

Witam Czytam Wasze wypowiedzi i przyznaję że na wiele pytań nie potrafię odpowiedzieć ,mimo wszystko stoję po tej drugiej stronie i nie mogę zabierać głosu zwłaszcza tam gdzie pojawia się temat współuzależnienia.
Jeżeli ktoś byłby zainteresowany polecam parę pozycji ,w których można znależć wiele odpowiedzi .
Pozdrawiam

Janet G.Woititz -Małżeństwo na lodzie
Janet G.Woititz-Dorosłe dzieci alkoholików
Ewa Woydyłło-Początek drogi
Wiktor Osiatyński-Grzech czy choroba
-Jestem alkoholikiem -Świadectwa AA Wybór -Józef Jan alkoholik
Zdzisław Korczak -Umierałem sto razy

Witam
Chciałbym opisać Wam zdarzenie mogłoby się wydawać nie szczególne ,niemniej jednak dało mi kiedyś bardzo do myślenia.
Kilka lat temu (nie piłem już wtedy 14 lat) pracowałem w systemie zmianowym,bylem akurat na popołudniówce.Znalazł się wtedy dowcipniś ,który zadzwonił do mojej żony pytając gdzie jestem ,bo rzekomo w pracy mnie nie ma - numery telefonów były ogólnie dostępne na wszelki wypadek. Nie wiedziałem o jego telefonie więc spokojnie wróciłem do domu -była ok.23:45.Już wchodząc do do domu wiedziałem że coś się stało ,Marta była zapłakana i zdenerwowana.Zapytała gdzie byłem ,ja oczywiście powiedziałem że w pracy.Powiedziała mi że dzwonił ktoś mówiąc że mnie tam nie było.Wiedziałem już co było powodem stanu w jakim się znajdowała.Na drugi dzień w pracy -powiedzmy że dosyć ostro pogadałem z tym kolesiem ,biegiem leciał tym razem zadzwonić -tyle że przepraszając Martę.
Co by nie mówić jeżeli facet nie wraca do domu albo gdzieś potajemnie znika przeważnie pierwsza myśl to inna kobieta.W wypadku mojej żony był to strach że poszedłem pić.
Nie mogłem tego zrozumieć, przecież tyle lat, powinna mi ufać w tym względzie ,czułem się podle.
Jednak właśnie to zdarzenie uzmysłowiło mi że ludzie żyjący z alkoholikiem nawet już nie pijącym żyją w ciągłym strachu i obawie czy nie wrócimy do tamtego stanu.
Dzisiaj nie dziwię się żonie ,było w naszym gronie kilka przypadków ludzi którzy wracali do butelki po 10-12latach.
Wiem że nigdy nie mogę dawać swojej rodzinie powodów do lęku - to jedno z najważniejszych moich postanowień .
Pozdrawiam

Tak właśnie jest,nieważne ile to już lat.
Ciężko o tym pisać,bo bardzo często współuzależniony jest gorzej postrzegany niż uzależniony.Dlaczego?dla wielu to jest proste;uzależniony?pije? zostaw!kopnij!
wyrzuć!A współuzależnienie?no cóż,na własne życzenie.
Dlatego,akurat w tej kwestii wielu głosów nie będzie,nie ma ich zresztą,jak widać.
Być z uzależnionym,to dla wielu wstyd i przez wielu postrzegane jako uzasadniony wstyd.

mary jo pisze:Być z uzależnionym,to dla wielu wstyd i przez wielu postrzegane jako uzasadniony wstyd.

Być uzależnionym nie jest wstyd. To raczej dla państwa jest wstyd, że produkuje i sprzedaje
alkohol

Hipster pisze:A jeśli nie, to nawet medyccy pracujący na odwykówkach albo w izbach wytrzeźwień nie wylewają za kołnierz.

znasz to z autopsji