Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

Maryann pozostał mi w pamięci "mundurowy" mąż mojej koleżanki, która kochała go nad życie.
Gdy wracał do domu poddenerwowany i zły na cały świat, Marysia z dziećmi chowała się przed jego wzrokiem.
Był strasznie nieufny i wszędzie węszył spisek.
A najgorsza to była wstrętna zazdrość o nią oraz rygor panujący w domu.
Głupi żart wypowiedziany w towarzystwie innych mężczyzn doprowadzał go do szału.
Marysia stwierdziła, że od ciągłego stresu i rozkazów w pracy
stał się oziębły,nieczuły. W domu rozładowywał stres przyniesiony z pracy.
Na mnie wrażenia mężczyzna w mundurze nie robi, tym bardziej gwiazdki lub wężyki
No ale to jestem JA
Natomiast myśliwy jakoś mi się dobrze kojarzy.
Może dlatego, ze mój dziadek, który mnie bardzo kochał był leśniczym i zarazem myśliwym
Pozdrawiam

..to Ja z tych mundurów Najbardziej wspominam Mundur ..GORATA i gdy załozyłem się ze Znajomymi ,że cały dzien będę w Nim ..paradował ..Dobrze ,ze nie goliłem się przez chyba dwa tygodnie bo wstydu i smiechu było Moc
ale Strój-Mundur Gorata -Bezcenny

Maryann masz rację. Myśliwy nie jest mundurowym i jego ubranie nigdy nie będzie mundurem. Nie nazwał bym tego mundurem nie obrażając przy tym myśliwych. Słoneczko powiedz czy widziałaś u myśliwego kant na spodniach lub czapkę z orłem nie mówiąc już o koszuli z pagonami i odpowiednie do tego buty. Ja miałem do czynienia z myśliwymi i nigdy u nich nie widziałem w/w części munduru. Pozdrawiam i wolę słabość Maryann do prawdziwego munduru.

Zbigniew jestem z tych kobiet, które większą uwagę przykładają
do charakteru i urody mężczyzny niż ubioru .
Nie szata zdobi człowieka
Pozdrawiam

"Nie szata zdobi człowieka", ale "jak Cię widzą, tak Cię piszą"

Słoneczko zgadzam się z twoim ostatnim postem, że ważny jest charakter i uroda mężczyzny. Natomiast co do informacji o tym, że byłem wcześniej operatorem ładowarki i później majstrem d/s utrzymania ruchu w fabryce domów jest prawdą. Tym byłem w "cywilu". Później wstąpiłem do formacji mundurowej i dzięki temu mam już emeryturę o kilku lat. Tak, że mam doświadczenie w kierowaniu zespołem ludzi w cywilu i w pracy w mundurze. Co do drygu wojskowegow domu, to przykro mi bardzo Słoneczko ale przez tyle lat pracy w mudurze nabawiłem się tylko nerwicy i innych chorób ale nie tej, którą wymieniłaś i którą widziałaś u męża koleżanki. Nic z tych rzeczy. Co do pisania bzdur, bo papier wszystko przyjmie to się oczywiście mylicie. Nie zabrał bym głosu w tej dyskusji ale zobaczyłem, że koledzy chcą się przebierać w mundury dla Maryann i dlatego zgłosiłem się jako prawdziwy mundurowy, a nie przebieraniec. Tak jak w piosence Rosiewicza.Pozdrawiam.

Z wypowiedzi mniemam,że jesteś emerytowanym policjantem. Mogę się mylic ale tak to wygląda. Ja przeżyłam lata z mundurowym ale nie ze słabości do munduru. Tak więc Słoneczko w tym wydaniu nie tylko szata zdobi człowieka bo inne wartości ci ludzie też mają. Przykład Twojej koleżanki jest tylko smutnymprzypadkiem,nie zasadą.

Maryann pisze: 22 maja 2018 09:37 "Nie szata zdobi człowieka", ale "jak Cię widzą, tak Cię piszą"

Witaj Maryann jakoś mało mnie to interesuje "jak mnie ludzie widzą i jak o mnie piszą".
Mam swój styl ubierania i jest mi z tym dobrze.
Wiem, ze mężczyźni np. wolą kobiecy typ ubierania się ..... sukienki, sukieneczki , szpilki, szpileczki, czerwone korale i usteczka, itp
A ja gustuję w spodniach, gaciach, w kieckach bez przodu i tyłu , bez nadmiaru biżuterii, pudru i różu i jest mi z tym dobrze.

Felice masz rację, całkowicie się z tobą zgadzam.
Ja tylko napisałam dlaczego nie rajcują mnie mundury
Buziaki Felice

I bardzo dobrze Slonko ze masz swoj styl...i najwazniejsze ze dobrze sie z nim czujesz...W literaturze znajdzie sie mnostwo przykladow na to ze nie szata zdobi czlowieka....ze wnetrze jest wazne...co jest oczywiscie prawda ..ale ja mysle ze doslownie tego nie mozna rozumiec...bo sposob ubierania jednak tez wiele mowi o czlowieku...chociazby mowi o tym jakie prawa i normy sa przez nas respektowane...jakimi zasadami kierujemy sie w zyciu...oraz wyraza tez Nasz stosunek...do siebie...do innych osob...do calego otoczenia..

Ja uzyskałem pozytywną opinię u Maryann dotyczącą bycia mundurowym i to mi wystarczy. Pracuję wśród dwudziestu kobiet w różnym wieku, jestem akceptowany przez nie już ok. trzech lat. Dodam, że jestem jedynym mężczyzną w wśród nich i to chyba tyle w tym temacie. Porzućmy temat munduru, którego noszenie jedni akceptują, drudzy nie. Właśnie czekam na zmianę schorzenia w NFZ i w końcu sierpniu zaczynam polowanie/nie będąc myśliwym/ na zwroty nad morzem.