Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

Ewo ponieważ od niedawna zaczęto mówić głosniej o depresji .Do niedawna jak ktos tutaj powiedział był to temat tabu jak inne zresztą schorzenia.Dlatego tak ważne jest uświadamianie społeczeństwa ,organizowanie spotkań z lekarzami ,ale kto to ma robić? Kiedyś lekarz był po trosze takim społecznikiem ,teraz jest materialistą .A psycholodzy sami często gęsto potrzebują wsparcia i krąg się zamyka .Uf duzo do zrobienia mają przyjaciele przyjaciół ,członkowie rodzin by nie bagatelizowali problemów dzieci,żony ,męża by w porę coś zauważyli ,by zadziałali .

Tak,dobry terapeuta to skarb.Spotkanie,rozmowa,praca z nim może przynieść nadspodziewane efekty.Najczęściej,przy własciwie dobranych lekach,bardzo wskazana i zalecana jest terapia z psychologiem.
Lecz terapeuta"zły" może spowodować nieodwracalne szkody.

a gdzie mój post
Muszę go poszukać i wkleić

Kruszynko, nie można było tego trafniej ując jak to Ty zrobiłaś
To jest BINGO
Szkoda tylko, że nie w odwrotnej sytuacji

Psychiatria,psychlogia mają się świetnie w prywatnych gabinetach.W poradniach zdrowia psychicznego jest tylko kolejna recepta,i tyle.
Często nie ma nawet rozmowy.Lekarz,który z zainteresowaniem rozmawia z tobą jest rzadkością.Jak się czuje człowiek,który słyszy tylko:to co?to samo?
dawka też?na ile dać leki?na miesiąc,dwa..?acha,gorzej..to co?do szpitala skierowanko,tak?
A szpitale psychiatryczne w większości są jakie są i jeszcze długo takie będą

Uwielbiamy gadać o niczym. Z człowiekiem w depresji nie pogadasz. To co wtedy? To uciekamy,szukamy innego rozmówcy.

mary jo pisze:
...To uciekamy,szukamy innego rozmówcy.

ucieczka w anonimowość w sferze netu jest szansą - gdy znajdzie się tam przyjazną duszę, tej której zabrakło w najbliższym otoczeniu...

czasami warto się tylko dobrze rozejrzeć ...

Bywa tez tak ,że nic nie dadzą starania bliskich jak chory ma jeszcze świadomość mimo wszystko i twierdzi ,że wszyscy się go czepiają ,że jakiś zamach na niego szykują itd.Dochodzi nieraz do tego ,że nie biorą leków ,nie słuchają nikogo.Dopóki nie zagrażają innym to nie mozna ich nawet ubezwłasnowolnić i poddać leczeniu. To jest bardzo trudny temat to schorzenie ,nie wiadomo tak naprawde jakim człowiekiem był ten młody pilot.Może nikomu nie pozwolił ingerować w swoje zycie i co wtedy ? co mogliby zrobić rodzice? czy partnerka ?Oni byc może do końca nie wiedzieli o jego prawdziwym stanie zdrowia.Eh to bardzo skomplikowane .Bywa tak że chorego w wyniku innych ukrytych chorób następuje mieszanka wybuchowa i nikt nie jest w stanie temu zapobiec.Dlatego tak ważne jest zauważanie pierwszych symptomów dziwnego zachowania u kogoś i szybkie reagowanie .Takie jest moje zdanie.Czyli nie przechodzenie obok ze spokojem gdy nasz bliski ktoś jest apatyczny ,nie chce rozmawiać ,wychodzić z domu ,spi nienaturalnie długo i często ,płacze naszym zdaniem bez powodu ,nie ma siły na proste czynności.Już powinna się nam zapalć czerwona lampka.

Niekiedy łatwiej jest napisać niż powiedzieć.
Może łatwiej napisać nieznajomemu...
Czasami,w chorobie jesteś kompletnie zablokowany ale czujesz,gdzieś tam z tyłu głowy:chcę powiedzieć,chcę porozmawiać,muszę !!!