Choroba alkoholowa

[dziunia60]

Janusz gratuluję kolejnych rocznic w trzeźwości i życzę dalszych 24 godzin.Też myślę że życie zaczyna się po 50-ce ale w każdym wieku można zacząć.
Jeśli chodzi o uzależnienie to też uważam że trzeba chcieć samemu coś z tym zrobić a grupy wsparcia,ośrodki i terapia są bardzo pomocne.Ja nie mam problemu z alkoholem ale byłam blisko osoby uzależnianej i myślę że chora jest cała rodzina.Czasami osobie bliskiej wydaje się że robi wszystkiego aby pomóc alkoholikowi przestać pić a tym czasem stwarza mu komfort picia.

[forumowicz]

Dziunia myślę że będzie można ,już chyba nie dzisiaj ,ale naświetlić temat współuzależnienia,według mnie potrzebny w tym wątku ,dzięki

[dziunia60]

Bardzo chętnie ale ja teraz rzadko bywam na forum ze względu na chorobę mamy ale temat interesujący.

[medi]

Janusz gratuluję kolejnych rocznic w trzeźwości i życzę dalszych 24 godzin.Też myślę że życie zaczyna się po 50-ce ale w każdym wieku można zacząć.
Jeśli chodzi o uzależnienie to też uważam że trzeba chcieć samemu coś z tym zrobić a grupy wsparcia,ośrodki i terapia są bardzo pomocne.Ja nie mam problemu z alkoholem ale byłam blisko osoby uzależnianej i myślę że chora jest cała rodzina.Czasami osobie bliskiej wydaje się że robi wszystkiego aby pomóc alkoholikowi przestać pić a tym czasem stwarza mu komfort picia.

Albo piekło na ziemi

[mary jo]

Często to "piekło na ziemi" jest alkoholikowi bardzo potrzebne.Nie ma komfortu picia,jest żle,szuka pomocy z zewnątrz;odtrucie,odwyk,psychiatra,psychoterapeuta,terapia,trzeżwienie,grupy wsparcia,AA.Potrzebuje wsparcia najbliższych kiedy przestaje pić i zaczyna się leczyć.Leczyć świadomie,nie pod przymusem ani dla chwilowego "świętego spokoju" rodziny.
Współuzależnienie to kolejny rozdział tego tematu.Nieleczone,bez terapii,grup wsparcia /Al-anon/ jest straszne,wyniszczające.

[medi]

I masz rację i nie masz .To jest tak jak z tym kawałem o chirurgu ...operacja się udała ale pacjent nie przeżył .Zdarza się że to "samo dno" jest za głębokie dochodzi do dramatu ...znam ten scenariusz ,młody chłopak odebrał sobie życie bo nie wytrzymał osamotnienia bo przecież jak spadnie na samo dno to zrozumie .Nie jestem za pobłażaniem ale jak dla mnie pacjent musi mieć tę iskrę nadziei że jak przestanie pić życie jeszcze stanie się piękne .Jeżeli nie ma nadziei to ...po co żyć a tym bardziej kończyć z piciem

[medi]

.Potrzebuje wsparcia najbliższych kiedy przestaje pić i zaczyna się leczyć.Leczyć świadomie,nie pod przymusem ani dla chwilowego "świętego spokoju" rodziny.

To co tu napisałaś jest bardzo ważne ale niestety jak zwykle w teorii to wszystko pięknie wygląda a w praktyce wygląda to tak że tej rodziny przy nim już nie ma że współmałżonek ułożył już sobie życie z inną osobą a dzieci często nie chcą znać "wyrodnego" ojca czy matki .

[Maria K]

Ja uważam że do odwyku czasami trzeba zostać zmuszonym,no i trzeba też chcieć.
I to nie tylko z alkoholizmu,z innych nałogów też. A mamy tych nałogów coraz więcej.
Wiem co mówię ,sama byłam nałogową palaczką kiedyś.

[forumowicz]

Witajcie
Marysiu masz rację i w praktyce nie ma takiego przypadku aby alkoholik sam z własnej woli rozpoczął leczenie.To wcale nie musi być nakaz sądowy ,a takie istnieją ,to także grożba utraty rodziny,pracy ,mieszkania itd.Musi ktoś zwrócić uwagę takiemu człowiekowi że jego picie wykracza poza normalność ,a co on z tym zrobi to już zupełnie inna sprawa.
Medi ta iskierka musi być ,ale są tacy którzy jej nie dostrzegają i może się to kończyć tragicznie ,uczestniczyłem w wielu pogrzebach ludzi bardzo młodych ,którzy jej w porę nie dostrzegli.Ja także miałem okres gdy już nic nie było dla mnie warte ,podejmowałem dwie próby samobójcze ,wyszedłem jakoś z tego ,ale gdy dzisiaj sobie to przypominam był to dla mnie olbrzymi dramat.Mówisz że czasem człowiek który przestaje pić nie ma do kogo wracać ,to prawda, ale to przecież w sumie tylko jego wina jeśli wcześniej nie odbierał sygnałów że jego picie jest nienormalne.Ludzie się rozstają także z innych powodów ,człowiek przestający pić musi czasem znależć inną motywację do trzeżwości i uświadomić sobie że krzywdy jakich dokonał w pijanym życiu nie dadzą się naprawić.
Według mnie te osoby współuzależnione które mają możliwość uczestniczenia w jakiejkolwiek terapii należą do tych szczęśliwych mających szansę normalnego życia .Trzeba jeszcze pamiętać że oprócz grup Al -anon istnieją także grupy Al -ateen -dla dzieci uzależnionych od wszelkich używek, a także także coś takiego jak DDA -Dorosłe Dzieci Aloholików .
Nie mogę się wypowiadać na temat współuzależnienia ,dlatego że jako człowiek uzależniony do końca nie wiem co dzieje się w umysłach tych którzy z nami żyją.

[forumowicz]

Witam Chciałbym zacytować tekst który pierwszy raz usłyszałem na spotkaniu grupy AA.Być może zetknęliście się już z nim ,jeśli nie to zachęcam.To coś jak drogowskaz na całe życie i może go dostosować do siebie praktycznie każdy.Pozdrawiam

DESIDERATA
"Krocz spokojnie wśród zgiełku i pośpiechu - pamiętaj jaki spokój może być w ciszy.
Tak dalece jak to możliwe, nie wyrzekając się siebie, bądź w dobrych stosunkach z innymi ludźmi.
Prawdę swą głoś spokojnie i jasno, słuchaj też tego co mówią inni, nawet głupcy i ignoranci, oni też mają swą opowieść.
Jeśli porównujesz się z innymi, możesz stać się próżny lub zgorzkniały, albowiem zawsze będą lepsi i gorsi od ciebie.
Ciesz się zarówno swymi osiągnięciami, jak i planami.
Wykonuj z sercem swą pracę, jakakolwiek by była skromna. Jest ona trwałą wartością w zmiennych kolejach losu.
Zachowaj ostrożność w swych przedsięwzięciach - świat bowiem pełen jest oszustwa. Lecz niech ci to nie przesłania prawdziwej cnoty: wielu ludzi dąży do
wzniosłych ideałów i wszędzie życie pełne jest heroizmu.
Bądź sobą, a zwłaszcza nie zwalczaj uczuć: nie bądź cyniczny wobec miłości, albowiem w obliczu wszelkiej oschłości i rozczarowań jest ona wieczna jak trawa.
Przyjmuj pogodnie to co lata niosą, bez goryczy wyrzekając się przymiotów młodości.
Rozwijaj siłę ducha, by w nagłym nieszczęściu mogła być tarczą dla ciebie. Lecz nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.
Obok zdrowej dyscypliny bądź łagodny dla siebie.
Jesteś dzieckiem wszechświata, nie mniej niż gwiazdy i drzewa masz prawo być tutaj i czy to jest dla ciebie jasne czy nie, nie wątp, że wszechświat jest taki jak być powinien.
Tak więc, bądź w pokoju z Bogiem cokolwiek myślisz o jego istnieniu i czymkolwiek się zajmujesz i jakiekolwiek są twe pragnienia: w zgiełku ulicznym, zamęcie życia, zachowaj pokój ze swą duszą.
Z całym swym zakłamaniem, znojem i rozwianymi marzeniami, ciągle jeszcze ten świat jest piękny.
Bądź uważny, staraj się być szczęśliwy."