Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

Genialny pomysł Popieramy i czekamy na konkrety
Czy jednak dotyczy to odwiedzin Rymanowa i poznania szlaków Bozenki?

BozenaMat pisze: 21 paź 2018 12:34
Nutko.......... To na wiosnę trzeba zorganizować jakąś wędrówkę..... Ja jestem za..... powiem więcej.. bardzo za

To jak będę jechać w maju,to Cię za grzywkę złapię z sobą
Akurat mam przystanek w Tarnowie

Felice........ to może kiedyś uda się gdzieś tam połazić po górkach

Hipokryt..... temat miejsca wędrówek otwarty....... blizej wiosny można go podjąć i coś ustalić. Mnie w zasadzie każde miejsce pasuje. Byle wędrować

Nutko...... trzymam za słowo...... Targać mnie nie trzeba, wystarczy hasło i ruszam

Wczoraj nie wytrzymałam w pokoju i ruszyłam do Iwonicza Zdroju. Wprawdzie busem, ale w Iwoniczu trochę pochodziłam, to dzień był udany.
Trochę fotek z wyjazdu – dedykuję je Szantiemu. Mówiłam, że przygotuję Ci grunt
Wprawdzie to tylko mała namiastka Iwonicza, wiele jeszcze zostało do zobaczenia, ale… co udało mi się zwiedzić, zobaczyć, to wklejam.
Stary pałac nazywany dawniej "Modrzewiowym pałacem" jest najstarszym zabytkowym obiektem w Iwoniczu - Zdroju. Obiekt ten służył jako letni pałac hrabiostwa Załuskich. Stary Pałac wzniesiony został w 1837 roku wg projektu prof. Amelii z Ogińskich Załuskiej współzałożycielki uzdrowiska Iwonicz-Zdrój. Obecnie znajduje się tu Siedziba Zarządu „Uzdrowisko Iwonicz„ S.A. Bazar – okazały obiekt wzniesiony w roku 1875. Obecny "Bazar" został wzniesiony na miejscu poprzedniego budynku o tej samej nazwie. Ten okazały drewniany, dwupiętrowy obiekt zbudowany został w latach 1876 – 1880 na planie zbliżonym do litery "H" z krytymi tarasami i podcieniami wspartymi na słupach oraz ozdobnymi zewnętrznymi balkonami.
W narożniku południowo zachodnim wzniesiona zestala na rzucie kwadratu trzypiętrowa wieża z widoczną dużą, okrągłą tarczą zegarową i tarasem widokowym nakrytym wielospadkowym dachem. "Bazar" pierwotnie stanowił luksusowy hotel dla gości uzdrowiska, obecnie mieszczą się w nim lokale handlowe oraz mieszkania dla pracowników uzdrowiska. Ten dominujący na iwonickim deptaku obiekt zaprojektował Feliks Księżarski. Budynek łazienek wzniesiony jest na planie wydłużonego prostokąta, murowany, otynkowany, jednopiętrowy z trzema ryzalitami i trzema wejściami w tym jedno wejście bezpośrednio z mostku nad Iwonickim Potokiem. Pierwotnie był to budynek parterowy zbudowany w 1839 r. W latach 1869 – 1875 został przebudowany w stylu secesji. Obecnie mieszczą się w nim pokoje dla kuracjuszy.
A z lewej strony Pijalnia Wód Mineralnych – obiekt położony w centrum uzdrowiska z wnętrzem stylizowanym na oranżerię, z bogatą listwową dekoracją geometryczną nawiązującą do elementów klasycyzmu w wydaniu ogrodowym. Znajduje się tutaj sklep firmowy własnych produktów leczniczych i kosmetycznych „Iwoniczanka” oraz galeria sztuki. Obiekt wyposażony jest w bezpłatny dostęp do sieci Internet WiFi. Iwonickie wody lecznicze należą do wód typu chlorkowo-wodorowęglanowo-sodowych, jodkowych, termalnych z zawartością wolnego dwutlenku węgla. Altana "Glorietka" - mały otwarty pawilon usytuowany jest na placu Karola i Józefa Załuskich, na skraju Parku zdrojowego (obok Pijalni Wód). Został wzniesiony w 1837 roku nad źródłami Karola i Amelii u podnóża Góry Przedziwnej. Zbudowany jest w kształcie glorietty.
Jest to ośmioboczna altana z kolumnami osadzonymi na wysokich podstawach, na których spoczywa kopulaste zadaszenie. W pawilonie tym ówcześni goście uzdrowiska pili wodę ze źródeł "Karola" i "Amelii" nazwanych tak przez prof. dr. Józefa Dietla dla upamiętnienia odnowicieli uzdrowiska.
Niestety źródła te w latach 60 - tych XX wieku uległy wysłodzeniu i zanikły. Pozostał tylko "Pawilon nad Źródlami". Przy Altanie Źródło Józefa. W roku 1835 nad ujęciem jednego z najstarszych źródeł - Józefa, postawiony został drewniany kiosk. Kiosk posiadający podcienia wsparty był na czterech kolumnach. Obecny niewielki pawilon pochodzi z lat dwudziestych XX wieku.

Dom Zdrojowy zbudowany został w stylu neoklasycystycznym w 1860 r. Powstał z inicjatywy właścicieli uzdrowiska hr. Załuskich. Przy jego budowie wzorowano się na obiektach wzniesionych w uzdrowiskach austriackich. Po II wojnie światowej restauracja została zamieniona na stołówkę a sala balowa na kino, pokoje natomiast zostały adaptowane na mieszkania dla pracowników uzdrowiska. Obecnie w "Domu Zdrojowym" funkcjonuje między innymi kino, restauracja, informacja turystyczna. "Biały Orzeł" jest jednym z największych i i najładniejszych obiektów uzdrowiskowych. Został wzniesiony w 1912 roku. Zbudował go mistrz ciesielski z pobliskiej Klimkówki Florian Wajs i jego bracia Jan i Antoni. Jest to obiekt drewniany zbudowany w modnej w uzdrowiskach secesji szwajcarskiej z kamiennym parterem, na którym znajduje się taras. Obecnie mieści się w nim sanatorium uzdrowiskowe. "Krakowiak" jest obiektem usytuowanym na końcu iwonickiego deptaka. Modrzewiowa willa zbudowana została w stylu szwajcarskim w latach 1865 – 1868. Uroku budynkowi dodawała piękna trójprzęsłowa weranda. "Mały Orzeł" pochodzi z 1923 roku. Przyjmował w nim dr Jakub Handzel. Obecnie jest nieczynny, popada w ruinę.

Źródełko Bełkotka - trzeba iść tak z kilometr pod górkę nowo położonym chodnikiem. Trwają prace przy nim, jest na razie nieczynne.
Źródło wody "Bełkotka" wspomagane jest gazem ziemnym, którego w okolicy nie brakuje. Woda z ulatniającym się gazem tworzy bulgotanie na miarę bełkotu, jakby woda miała nam coś do powiedzenia.
Od początku istnienia "Bełkotka" była wielką atrakcją dla kuracjuszy, natchnieniem dla malarzy i poetów.
Na kamieniu zamocowana jest twarz Wincentego Pola oraz wiersz o źródle.
„W cieniu tych lasów coś tam szamrząc słodko,
Dziś jak przed laty witasz nas Bełkotko….” Idąc do Źródełka Bełkotka mijamy Jaz na potoku Bełkotka z obeliskiem z piaskowca: „Pamięci Karola hr. Załuskiego fundatora Zakładu Zdrojowego w Iwoniczu” …… Obelisk został wzniesiony w 1856 r. - pięknie zatopiony wśród drzew. W przypadającym w 2003 roku jubileuszu 425 – lecia Iwonicza-Zdroju obelisk był restaurowany. Nowobudowane tężnie (ma ich być 4) – na początku trasy do Źródełka Bełkotka Park Zdrojowy – miejsce spacerów i odpoczynku kuracjuszy Zegar słoneczny usytuowany jest na skraju parku - powyżej Placu Dietla. Zegar wykonany z kamienia piaskowego jest zegarem horyzontalnym. Został wykonany w 1837 roku i upamiętnia rok wskrzeszenia zakładu zdrojowego.

Ponad deptakiem uzdrowiska Iwonicz-Zdrój, u podnóża góry Borowinowej widoczne są dwa kościoły stojące obok siebie. To kościół stary i nowy.
Stary drewniany ma ciekawą architekturę i ładny stylowy wystrój wnętrz. Zbudowano go w 1896 roku. Kościółek ma konstrukcję szkieletową, typową dla kościołów zachodnioeuropejskich. Jest p.w. św. Iwona. To fundacja rodziny Załuskich. Wnętrze drewnianego Kościółka Za Kościołem stoi Figura św. Ojca Pio. Znajduje się w murowanej kamiennej grocie. Przywieziona została z San Giovanni Rotondo w 2006 roku przez pielgrzymów z Iwonicza-Zdroju.

Powstały w Iwoniczu-Zdroju kompleks skoczni narciarskich należał do klubu narciarskiego Górnik Iwonicz, najstarszego klubu narciarskiego na Podkarpaciu, założonego w 1925 r. Były to trzy skocznie usytuowane w dolinie "Na Kawalcach". Obecnie po skoczniach pozostały jedynie progi, fragmenty metalowych schodów, fragmenty drewnianych rozbiegów oraz metalowa wieża sędziowska. Na zeskoku natomiast został wzniesiony amfiteatr. Obiekt składa się z trzech części: wiaty narciarskiej, pomieszczeń administracyjno socjalnych oraz sceny letniej. Dwuspadowy dach przykrywający obiekt o zmiennym kacie nachylenia pokryty jest mchem, porostami oraz roślinami pnącymi. Idąc do Amfiteatru można napotkać miejsce ćwiczeń. Znalazłam takie jedno w Iwoniczu (być może jest ich więcej). Rymanów ma aż takie miejsca Na skraju Placu Wojciecha Oczki rośnie sobie od około 250 lat ogromny dąb szypułkowy. Obwód pnia tego "drzewka" wynosi 330 cm, a jego czubek znajduje się na wysokości 20 m od ziemi. Mieszkańcy Iwonicza twierdza, że dąb rośnie tutaj od zawsze. Dąb został wpisany na listę Pomnik Przyrody. Pomnik dr. Wojciecha Oczki powstał w rocznicę 400 – lecia Iwonicza-Zdroju. Został wykonany przez miejscowego rzeźbiarza Władysława Kandefera. Na pomnik składają się dwa bloki skalne położone na murowanej kamiennej podstawie. Stoi pod ogromnym dębem (zdjęcie wyżej). Metalowy Krzyż Milenijny został postawiony i poświęcony w listopadzie 2000 r. Znajduje się nieopodal tego wielkiego dębu. U stóp krzyża posadowiony jest kamienny obelisk upamiętniający Rzeczpospolitą Iwonicką powstałą po wyzwoleniu Iwonicza i przyległego terenu przez żołnierzy AK w dniu 26.07.1944 roku. Pod Krzyżem Milenijnym w dniu 11 listopada 2001 r. złożono ziemię z miejsc uświęconą krwią Polaków.

To jeszcze "pomnikowy" post Pomnik Józefa Dietla, który do Iwonicza po raz pierwszy przybył w 1856 r. Dwa lata później wydał pracę pt. "Źródła lekarskie w Iwoniczu". W pracy tej zawarł wiele wskazówek dotyczących rozwoju i modernizacji uzdrowiska. Józef Dietl w sposób istotny przyczynił się do rozwoju iwonickiego uzdrowiska nazywając Iwonicz "księciem wód jodowych". Pomnik poświęcony Teodorowi Torosiewiczowi, lwowskiemu farmaceucie i balneochemikowi usytuowany jest na skwerku przy ulicy nazwanej również jego imieniem.
Pomnik stanowią dwa głazy piaskowca, jeden z nich ułożony jest poziomo na żwirowym podłożu, na nim ustawiony jest pionowo drugi głaz z przytwierdzoną tablicą pamiątkową.
Dr. Teodor Torosiewicz w 1836 r. dokonał pierwszej w historii analizy chemicznej iwonickich wód. Jej wyniki ogłasza 2 lata później w dodatku do "Gazety Lwowskiej" w artykule "O źródłach alkalicznych brom i jod w sobie zawierających, niemniej o wodzie żelaznej we wsi Iwonicz w obwodzie sanockim w Galicji". Pomnik Władysława Bełzy poety i publicysty, który przebywał w Iwoniczu-Zdroju w latach 1874 – 1890. Organizował tutaj życie kulturalne i towarzyskie. Jest autorem pierwszego przewodnika krajoznawczo – turystycznego "Iwonicz i jego okolice" wydanego w 1885 r. W 1900 roku wydał tomik wierszy zatytułowany "Katechizm polskiego dziecka". Znajduje się w nim między innymi znany wiersz patriotyczny "Kto ty jesteś? Polak mały. Jaki znak twój? Orzeł biały .......". Na przystanku autobusowym znajduje się kamienny obelisk wykonany z piaskowca w kształcie ostrosłupa. Wzniesiony zniesiony dla upamiętnienia nieistniejącej kapliczki zdrojowej. W miejscu tym bowiem w 1925 roku zbudowana została pierwsza w Iwoniczu-Zdroju kapliczka. Powstała z inicjatywy założycieli uzdrowiska Karol i Amelia hr. Załuskich o czym informuje tablica umieszczona w dolnej części pomnika. I na koniec głaz w Parku Zdrojowym z napisem:
"Tu cisza błoga, tu powietrze czyste
Zdroje zbawienne, a wszystko Ojczyste:


Mam nadzieję, że Was nie zanudziłam

Świetny przewodnik Bożenko.