można mniej bezpiecznie zaufać niż najlepszemu. Do utrwalenia szczęścia potrzeba innego
rodzaju szczęścia, a miejsce już pomyślnie spełnionych pragnień powinny zająć nowe
pragnienia. Wszystko bowiem, co się dzieje ze zrządzenia losu, jest nietrwałe, a im co wyżej
się wzniosło, tym mocniej skłania się do upadku, co zaś grozi w przyszłości upadkiem, nie
sprawia nikomu radości. Z konieczności więc najnędzniejsze, a nie tylko najkrótsze jest życie
tych ludzi, którzy z wielkim nakładem pracy gromadzą rzeczy, a z jeszcze większym
nakładem posiadać je będą. Z trudem zdobywają to, czego pragnęli. Z niepokojem posiadają
to, co zdobyli. Tymczasem nie mają żadnego zrozumienia ważności czasu, który już nigdy nie
wróci. Nowe zajęcia wchodzą na miejsce starych, jedna nadzieja rozbudza druga nadzieję, a
pycha - pychę. Nikt nie szuka kresu złej doli, lecz tylko zmienia jej źródło."
Seneka
O krótkości życia
w: Pisma filozoficzne, t. I, przekł. L. Joachimowicz, Warszawa 1965.
http://www.youtube.com/watch?v=wpXpPyNmOBg


