W niniejszym artykule przedstawiamy możliwości otrzymania skierowania na leczenie sanatoryjne. W Polsce finansowaniem leczenia zajmują się narodowi ubezpieczyciele NFZ, ZUS, KRUS i to u nich należy się starać o skierowanie.

Jeśli chcesz wybrać się do sanatorium, a nie wiesz w jaki sposób uzyskać skierowanie, przeczytaj ten artykuł.

Skierowanie z Narodowego Funduszu Zdrowia.

Skierowanie na leczenie sanatoryjne wypisze Ci:

• lekarz pierwszego kontaktu,
• lekarz specjalista,
• lekarz ze szpitala.

Wzór skierowania określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie leczenia uzdrowiskowego w sanatorium.

Skierowanie powinno zawierać:

• dane osobowe pacjenta,
• pieczęć lekarza wraz z numerem umowy zawartej z NFZ,
• informacje o aktualnym stanie zdrowia pacjenta,
• jednoznacznie określone rozpoznanie choroby, która jest podstawą wystawienia skierowania,
• informację o schorzeniach współistniejących.

Tutaj zamieszczamy wzór skierowania zgodny z Rozporządzeniem z 2007r.

Wystawienie skierowania jest bezpłatne. Na wykorzystanie skierowania masz 12 miesięcy od daty jego wystawienia.

Wypisane przez lekarza skierowanie należy potwierdzić w NFZ. Najlepiej zanieść je do oddziału NFZ osobiście lub wysłać pocztą, w ciągu 30 dni NFZ powinien je rozpatrzyć i wydać decyzję. W uzasadnionych przypadkach termin ten może się przedłużyć o 14 dni.

Wyznaczony przez Fundusz lekarz specjalista ocenia zasadność skierowania na leczenie uzdrowiskowe na podstawie danych medycznych zawartych w skierowaniu i dołączonej dokumentacji medycznej. Może się zdarzyć, że zmieni on kwalifikację skierowania w stosunku do pierwotnie wypisanej we wniosku przez Twojego lekarza lub zmieni kwalifikację z leczenia w sanatorium na leczenie w szpitalu uzdrowiskowym. W przypadku potwierdzenia skierowania, oddział NFZ określa rodzaj leczenia, wyznacza miejsce, odpowiedni zakład lecznictwa uzdrowiskowego, termin rozpoczęcia leczenia i czas jego trwania. Lekarz NFZ ma również prawo do odmowy skierowania, gdy stwierdzi, że jest ono bezcelowe, a stan Twojego zdrowia nie kwalifikuje cię do korzystania z tej formy leczenia. W takiej sytuacji oddział Funduszu nie potwierdza przyjęcia skierowania i zwraca je bezpośrednio lekarzowi, który skierowanie wystawił, z podaniem uzasadnienia odmowy informując też o tym fakcie Ciebie. W takim przypadku decyzja jest ostateczna i nie przysługuje od niej odwołanie. Jeśli zaś NFZ nie przyzna Ci miejsca w sanatorium ze względu na ich brak, trafisz wtedy na listę oczekujących.

Skierowanie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Każdy lekarz prowadzący leczenie pacjenta może wystąpić do ZUS z wnioskiem o przeprowadzenie rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej. W tym celu powinien sporządzić wniosek o rehabilitację leczniczą. Osoba, której lekarz prowadzący leczenie wystawił wniosek o rehabilitację leczniczą składa go w oddziale ZUS właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Decyzję o skierowaniu na leczenie w sanatorium lub szpitalu uzdrowiskowym może podjąć też samodzielnie komórka prewencji rentowej ZUS. Zdarza się to najczęściej wtedy gdy liczba dni Twojego zwolnienia chorobowego zbliża się nieuchronnie do 182, a ZUS nie chcąc być zmuszony do płacenia zasiłku rehabilitacyjnego chce temu zapobiec i polepszyć stan Twojego zdrowia poprzez leczenie sanatoryjne.

Program prewencji skierowany jest do osób:

• ubezpieczonych w ZUS,
• zagrożonych długotrwałą niezdolnością do pracy,
• rokujących odzyskanie zdolności do pracy po zakończeniu rehabilitacji.

Skierowanie z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

Pierwszeństwo w skierowaniu na rehabilitację leczniczą mają osoby:

• dla których potrzeba rehabilitacji jest uzasadniona następstwem wypadku przy pracy rolniczej,
• którym ustalono prawo do zasiłku chorobowego z tytułu czasowej niezdolności do pracy, trwającej dłużej niż 180 dni, a lekarz rzeczoznawca Kasy lub komisja lekarska Kasy orzekli wskazania do rehabilitacji leczniczej.