Forum kuracjuszy, wyraź opinie o sanatoriach, poznaj opinie innych kuracjuszy nawiąż znajomość. Planujesz wyjazd do sanatorium, wysyłasz tam dziecko? Sprawdź informacje na temat swojego uzdrowiska. Porozmawiaj na tematy związane z leczeniem w sanatorium.
najważniejsze to to, że ja np. sprawdziłam swoje możliwości, wiem, na ile mogę sobie pozwolić, zdobyłam doświadczenie, jak się na taką wyprawę przygotować, bo to też jest niemała sztuka 
. I co najważniejsze, nie trzeba się bać takich wypraw, myślę, że nawet jakby się chciało wyruszyć samemu - może nie na taką długą eskapadę, może na krótsze dystanse, ale da się to zrobić. Nie taki diabeł straszny 
pozdrawiam 
Bo ja już w niedzielę zaliczyłam kolejne kilometry. Szkoda tylko że dzień krótki ......pozostają mi tylko soboty i niedziele. 
juz nie 70 czy 90 km dziennie tylko 10-20, spokojnie, po ścieżkach, nie po błocie czy piachu po osie. Za chwilę jesień, potem zima i rower powędruje na strych... 
Dziwić Was może mój brak aktywności w czasie rajdu i tuż po. No cóż nie bardzo lubię pisać wolę mówić, ale przez internet nie da się po prostu pogadać. Chcę jednak podzielić się kilkoma wrażeniami. Zacznę od podziękowań dla pomysłodawcy, uczestników i wszystkich, którzy nas wspierali w każdej możliwej formie. Wielkie dzięki Na temat samego rajdu można by wiele pisać. Nie chcę się powtarzać, ale kilka słów podsumowania nie zaszkodzi. Pomysł wspaniały, violet 58, dzięki. Pietka 50+ i Lawenda wspaniałe współtowarzyszki w podróży. Nie można nie wspomnieć o ich umiejętnościach jazdy na rowerze, profesjonalnemu przygotowaniu( mniej bagażu ode mnie), po prosty szok 
Podziwiałem ich formę i zapał do jazdy. Przecież to kobiety Przejechać 93 km w tym parę po bagnie to nie lada sztuka. Każdy następny rajd z Wami byłby samą przyjemnością. Ogólnie było ok. Tylko jak to często bywa w grupie damsko męskiej , choć nielicznej ,były małe różnice zdań, oczekiwań, uwag do przebiegu rajdu. Wiem jednak z życia, że wszystko co jest robione i realizowane po raz pierwszy może budzić nieraz mały niedosyt. Cieszę się jednak, że grupa pokazała charakter i mądrość. Dotarliśmy do celu cali i zdrowi z bagażem wielu wrażeń i przeżyć. Był śmiech małe zmyłki i niespodzianki, zmęczenie i satysfakcja. Był czas na poznanie się, rozwój znajomości i kontaktów. Wiem, że to bardzo wiele jak na tak krótki okres czasu. Dzięki raz jeszcze dla Was z całego serca. Warto organizować, ale przede wszystkim przeżyć coś takiego. Dlatego należy pomyśleć już co na drugi rok. Może ściana wschodnia Co u mnie dzisiaj Żyję jeszcze wspomnieniami. Rower wypoczywa. Sakwy wypakowane poszły w kąt. Jak codziennie rano wstaję i jak patrzę na nie to wraca uśmiech do tego co było i żal, że tego już nie ma. Teraz czas na kompletowanie i porządkowanie zdjęć, ale i snucie planów na przyszłość. Miło by było spotkać się na neutralnym gruncie i powspominać. Co Wy na to Rozumiem, że tak, więc do zobaczenia 
Wiesz, że zwłaszcza dla mnie dużo one znaczą w zasadzie byłam najsłabszym ogniwem w naszym stadku, ale jestem z siebie naprawdę dumna mogę pochwalić się życiowym rekordem długości pokonanych kilometrów !!! Pierwszy raz jest zawsze najtrudniejszy, ale wierzę, że teraz będzie tylko lepiej i można myśleć o innych tego typu wyprawach. Mam nadzieję, że znajdą się nasi naśladowcy i może uda się kiedyś skompletować większą forumową załogę na rowerowe wypady. Polecam wszystkim taką formę wypoczynku, a sakwy nie są żadnym problemem - wręcz bardziej stabilizują jeźdźca na dwukołowym rumaku . Pozdrawiam serdecznie 
