Re: Dziękuję przyjacielu
: 06 gru 2013 21:21
Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.
Forum kuracjuszy, wyraź opinie o sanatoriach, poznaj opinie innych kuracjuszy nawiąż znajomość. Planujesz wyjazd do sanatorium, wysyłasz tam dziecko? Sprawdź informacje na temat swojego uzdrowiska. Porozmawiaj na tematy związane z leczeniem w sanatorium.
https://www.nasze-sanatorium.pl/forum/
Dziękuję przyjacielu
Strona 12 z 12
Re: Dziękuję przyjacielu
: 11 gru 2013 21:49
Re: Dziękuję przyjacielu
: 11 gru 2013 21:55
Nigdy nie rezygnuj z marzeń,
One daja życiu treść,
Pośród wielu życia wrażeń
Można trudne chwile znieś......
One daja życiu treść,
Pośród wielu życia wrażeń
Można trudne chwile znieś......
Re: Dziękuję przyjacielu
: 15 lut 2014 12:50
Przyjaciele nie rozstają się bez słów. 
Re: Dziękuję przyjacielu
: 19 lut 2014 06:56
WSPIERANIE
"Dwaj przyjaciele przysięgli sobie, że w czasie swojej długiej podróży będą się wzajemnie wspierać we wszystkich problemach i niebezpieczeństwach. Gdy tak samotnie wędrowali, zdarzyło się raz, że olbrzymi niedźwiedź zwietrzył ich trop i zaczął za nimi podążać.
Jeden z przyjaciół w panice natychmiast zapomniał o wszystkich dobrych postanowieniach ochrony i pomocy. Podbiegł do drzewa, skoczył na najniższy konar i wspiął się w górę, zapewniając sobie bezpieczeństwo.
Drugi wędrowiec, dając radę opowiadaniom, że niedźwiedź nie atakuje nigdy człowieka martwego, rzucił się na ziemię i udawał nieżywego.
Niedźwiedź zbliżył się, obwąchał domniemanego zmarłego z wszystkich stron, po czym odstąpił od leżącego nieruchomo ciała i poszedł sobie.
Towarzysz podróży zeskoczył z drzewa, potrząsnął leżącego bez ruchu przyjaciela i spytał go, szczerząc w uśmiechu zęby:
- Cóż też ci ten niedźwiedź powiedział? Widziałem dokładnie, jak zbliżył swój pysk do twego ucha.
- No cóż, dał mi dobrą radę, abym nigdy nie ufał takim przyjaciołom, którzy przy pierwszych oznakach niebezpieczeństwa dają nura i zostawiają człowieka w potrzasku."
"Dwaj przyjaciele przysięgli sobie, że w czasie swojej długiej podróży będą się wzajemnie wspierać we wszystkich problemach i niebezpieczeństwach. Gdy tak samotnie wędrowali, zdarzyło się raz, że olbrzymi niedźwiedź zwietrzył ich trop i zaczął za nimi podążać.
Jeden z przyjaciół w panice natychmiast zapomniał o wszystkich dobrych postanowieniach ochrony i pomocy. Podbiegł do drzewa, skoczył na najniższy konar i wspiął się w górę, zapewniając sobie bezpieczeństwo.
Drugi wędrowiec, dając radę opowiadaniom, że niedźwiedź nie atakuje nigdy człowieka martwego, rzucił się na ziemię i udawał nieżywego.
Niedźwiedź zbliżył się, obwąchał domniemanego zmarłego z wszystkich stron, po czym odstąpił od leżącego nieruchomo ciała i poszedł sobie.
Towarzysz podróży zeskoczył z drzewa, potrząsnął leżącego bez ruchu przyjaciela i spytał go, szczerząc w uśmiechu zęby:
- Cóż też ci ten niedźwiedź powiedział? Widziałem dokładnie, jak zbliżył swój pysk do twego ucha.
- No cóż, dał mi dobrą radę, abym nigdy nie ufał takim przyjaciołom, którzy przy pierwszych oznakach niebezpieczeństwa dają nura i zostawiają człowieka w potrzasku."