Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

Felice pisze: 19 sty 2020 21:10 Często jest tak,że dany utwór kojarzymy z kimś,z czasem,sytuacją... i słowa wtedy przemawiają do nas z większą mocą.

to nie ja miałem napisać???? same Jasnowidzki

Felice pisze: 19 sty 2020 21:10 I Krysię Prońko za cudne wykonanie.

Felice pisze: 19 sty 2020 21:15 Mamy wielu mistrzów słowa i wybitnych tekściarzy.
Ja również lubię Maleńczuka

Zgoda, ale ten typ mi AKURAT podpadł prywatnie, kiedyś na Jarocin PRL... ALE MUZYCZNIE OK

No,ja go lubię w kontekście tekstów i nastroju w muzyce.

Felice pisze: 19 sty 2020 22:08 No,ja go lubię w kontekście tekstów i nastroju w muzyce

ja też go lubię i do dziś nie mogę zrozumieć tego wtedy...jak mógł się tak zachować...czasem , ale zapewne się mylę, myślę że jest trochę jak Dr. Jekyll i Mr. Hyde a może już dorósł...nie ważne

Chciałbym umrzeć z miłości
Myslovitz

Świat wypadł mi z moich rąk
Jakoś tak nie jest mi nawet żal
Czy ty wiesz jak chciałbyś żyć, bo ja też
Chyba tak chciałem przez cały czas, lecz
Jeśli muszę i wybrać będę mógł jak odejść
To przecież dobrze, dobrze o tym wiem
Chciałbym umrzeć przy tobie
Wieje wiatr, pachnie wiosną i wiem
Że ty łatwo tak zgodziłaś na to się i
Jeśli muszę i wybrać będę mógł jak odejść
To przecież dobrze, dobrze o tym wiem
Chciałbym umrzeć przy tobie
Jeśli kiedyś wybrać będę mógł jak to zrobić
To przecież dobrze, dobrze o tym wiem
Chciałbym umrzeć z miłości
Nie na krześle, nie we śnie
Nie w spokoju i nie w dzień
Nie chcę łatwo, nie za sto lat
Chciałbym umrzeć z miłości
Nie bez bólu i nie w domu
Nie chcę szybko i nie chcę młodo
Nie szczęśliwie i wśród bliskich
Chciałbym umrzeć z miłości

Oto jest życia mała garść
Pochyl się nad nią... oceń... patrz!
Czy jest tak jak człowiek chciał?
Czy ktoś inny z niej, do syta, brał.
Czy ktoś inny z niej, do syta, radość brał?
Oto jest wspomnień mała garść.
Zapytaj, ile jesteś wart...?
Niech prowadzą w miejsca te
Gdzie Ci dobrze było... i gdzie źle.
Niech prowadzą Ciebie teraz w miejsca te.
ŻYĆ!...jeśli nawet nie masz nic.
I do zamkniętych musisz pukać drzwi
Wiesz jak smakuje gorzki chleb
I zwykła ludzka łza.
ŻYĆ!...przecież to nie żaden wstyd!
Tak powie Ten, co Ciebie zna.
Twojego życia mała garść
Sen... co się spełnić miał.
Twój sen... ta życia garść
Twój sen... ta życia garść!
Oto jest życia mała garść
Pochyl się nad nią... oceń... patrz!
Czy jest tak jak człowiek chciał?
Czy ktoś inny z niej, do syta, brał.…

Tekst- Jerzy Dąbrowski
Muzyka - Jarosław Kukulski
Oryginalne wykonanie - Krzysztof Krawczyk
przepięknie wykonanie Piotra Cugowskiego

mały wycinek z Pidżama Porno - 28 (one love)

......
Miłość to raczej nie chemia,
To nie są małpie gaje.
Kiedy uśmiechamy się przez łzy,
Kiedy przeklinamy się nawzajem.
Ja nie mówię ,,kocham'',
Pewnie dobrze sama wiesz dlaczego.
Jestem prostym pytaniem, /
Ty jesteś na nie odpowiedzią.

Taka miłość jest jedna, Ty,
Jesteś jedna,
Jesteś podwiniętą rzęsą, pod moją powieką.
Taka miłość jest jedna,
Ty, jesteś jedna,
I dlatego chciałbym ukryć nas,
Za najodleglejszą rzeką.

poczytałam i o mało się nie popłakałam pozdrawiam- wszystkie piszące dusze tkliwe ,czułe i wrażliwe

ewa060455 pisze: 21 sty 2020 20:03 poczytałam i o mało się nie popłakałam pozdrawiam- wszystkie piszące dusze tkliwe ,czułe i wrażliwe

gdzieś, kiedyś ,wyczytałem,że niektórzy muszą tak trochę " posmutać i popłakać" a potem im się taki POWER na życie w nich załącza, że bójcie się światy -NADCHODZĘ
i ja też tak mam.
pozdrawiam ewo

a nasza forumowa bibi dodała przepiękny utwór w temacie Muzyka, załączając tzw.trzecie oko u mnie

więc muszę , ale to muszę tekst, jakże wyjątkowy tu dodać...


Ocalić od zapomnienia

Ile razem dróg przebytych?
Ile ścieżek przedeptanych?
Ile deszczów, ile śniegów
wiszących nad latarniami?

Ile listów, ile rozstań,
ciężkich godzin w miastach wielu?
I znów upór, żeby powstać
i znów iść i dojść do celu.

Ile w trudzie nieustannym
wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń?
Ile chlebów rozkrajanych?
Pocałunków? Schodów? Książek?

Oczy twe jak piękne świece,
a w sercu źródło promienia,
więc ja chciałbym twoje serce
ocalić od zapomnienia.

U twych ramion płaszcz powisa
krzykliwy, z leśnego ptactwa,
długi przez cały korytarz,
przez podwórze, aż gdzie gwiazda Wenus

A tyś lot i górność chmur
blask wody i kamienia.
Chciałbym oczu twoich chmurność
ocalić od zapomnienia.

Autor: Konstanty Ildefons Gałczyński
Wykonanie najbliższe memu sercu Marek Grechuta

Dziękuje Czarodzieju tak właśnie mam a Ciebie serdecznie pozdrawiam