Piękne fragmenty z książek przeczytanych

[forumowicz]

##
Doczytałam się takiego opisu, i właściwie to nie wiem gdzie go umieścić , jest naprawdę ciekawy :

[....] " ... proszę nie brać tego do siebie, w kobietach najlepsze jest ich odkrywanie. I nic się nie może równać z tym, gdy dochodzi do tego dochodzi po raz pierwszy. Bo człowiek nie wie co to życie, dopóki po raz pierwszy nie rozbierze kobiety. Guzik po guziku, jekby obierał pan gorący ziemniek w zimową noc. Ech , szkoda słów...."[...]


Cień wiatru

[teresa63]

(,,,,)starosc jest podobna do dziecinstwa.
Czlowiek nie ma juz , tyle obowiazkow i spraw niecierpiacych zwloki .
Czas rozciaga sie jak ,,, guma, a jednoczesnie bliskosc kresu sprawia ,
-ze kazdy moment jest wazny i mozna rozkoszowac sie kazda chwila
-kiedy czlowieka nic nie boli , co sie nie zdarza sie - z reszta zbyt czesto

Beata Wroblewska ,,- Jablko Apolejki

[jurand40]

Wielki człowiek jest jak orzeł,
Im wyżej się wznosi tym mniej
jest widziany, ukarany za swą
Wielkośc samotnością duszy...

Stendhal O Miłości

[grazynamackowiak]

Tochman pojechał do Bośni zrobić repotaż o kobietach które przetrwały wojne bo męzczyzn za dużo nie zostało .
Serbowie już się o to postarali ,losy bohaterek są smutne ,okropne straszne .A Ci oprawcy wciąż żyją a potczas wojny
siły międzynarodowe nie pomogli aby bronić cywili . A teraz wiele niesie pomoc przy indefikacji ciał zbieraniu kości .
Tochman nie zagłębia w polityczne przyczyny konfliktu tylko ,w sposób oszczędny relacjonuje opisuje kobiety jak szukają
swoich dzieci mężów których chcą pochować . Książka Jakbyś kamień jadła nie należy do przyjemnych należy do książek
które każdy powinien poznać .Nie możemy zamykać się na fakty a fakty to że dwadzieścia lat wstecz koszmar wojny
obudził się na nowo .

[Sloneczko]

Ach, jak to przyjemnie mieć wyższe dążenia! Jakże się cieszę, że mam ich tyle! A najlepsze jest to, że się nigdy nie kończą.
Zaledwie osiągnęłaś jeden cel, już inny, wyższy jeszcze, ukazuje ci się w oddali… I to właśnie czyni życie tak miłym!
Ania z Zielonego Wzgórza

[malgorzatas]

INTERNETOWA PRZYJAŹŃ.

Ze słów pisanych się urodziła.
Niewinna, maleńka, nieśmiała.
Rosła przy blasku gwiazd i księżyca,
Jak z ziarna zboże, zakiełkowała.
Noce niedospane, niewyśnione,
Opuszki palców zmęczone.
W gwarze ikonek się wychowała,
Szczerością, grą słów podlewana.
Z kiełka w łodygę się zamieniła
W snach i w marzeniach ożyła.
Znane jej łzy, radość i serca bicie.
I długie godziny przy pulpicie.
W internecie rosła i świat poznawała.
W kłos się rozwinęła i dojrzała
Przyjaźń, jakiej nie ma na świecie
Wirtualna, a jednak wspaniała !

/autor nieznany/ nic to, wiersz przez to nie traci przecież na wartości.

Przychodzę z tym wierszem do wszystkich, ktorzy zagladaja na ten watek.
Nie jest to fragment książki ale może ktoś to przeczyta

[forumowicz]

przeczyta Gosiu, przeczyta i myślę , że niejedna pomyśli , tak, jakie to prawdziwe

[malgorzatas]

To dobrze...bardzo mi się ten wiersz spodobał...tylko nie bardzo wiedziałam gdzie go zamieścić
myślę że założyciel tematu mnie nie wygoni..

[Lewek]

" W życiu każdego człowieka potrzebny jest oddech samotności. Jest niczym wiatr, który porusza nieruchoma, zastałą brzegach wannę. W samotności tworzy się rzeczy piękne . "

" Najważniejsze momenty w życiu przezywamy samotnie ".

K. Enerlich - Prowincja ...

[Sloneczko]

Czyś zauważył (…) – że gdy ktoś powiada, iż „uważa za swój obowiązek donieść ci” o czymś, to musisz przygotować się na przykrą wiadomość?
Dlaczego ludzie nigdy nie „uważają za swój obowiązek donieść ci” miłych wieści zasłyszanych o tobie?
Ania z Zielonego Wzgórza