Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

Tak Małgosiu, co wolno wojewodzie, to nie tobie smrodzie a nauczyłam się wytykać cudze pomyłki od Ciebie

Dzień jesieni

Panie: już pora. Wielkie było lato,
Cieniom zegarów pozwól - niech się dłużą
i po obszarach pozwól hulać burzom.
Owocom każ dopełnić się, a jeśli
potrzeba, daj im ze dwa dni gorętsze.
Do dojrzałości nakłoń je i ześlij
słodycz ostatnią w ciężkie wina wnętrze.
Kto teraz domu nie ma, już go nie zdobędzie.
Kto jest samotny, ten zostanie sam.
Czuwać i czytać, listy pisać będzie
długie i po alejach - tam i sam -
błąkać się w liści niespokojnym pędzie.
Rainer Maria Rilke

"Październik"

Jesień po lesie chodzi się spowiadać
Na ucho bukom szepcze coś po cichu
I łza się kręci w oku października
Gdy liść - za pokutę - opada po liściu.
Dzień w noc przechodzi nie wiadomo kiedy
Powiązani ze sobą niewidzialnym mostem
I tyle smutku jest w pustych konarach
Gdy jesień daje swój deszczowy koncert.
Po okolicy w białych kołnierzykach
Brzozy odchodzą - za las - samotnie
A Matka Boska w dziurawej kapliczce
Przez cały czas z dzieciątkiem moknie.
Nie naprawią daszku miejscowi anieli
Na motorach muszą jechać na dyskotekę
Nie naprawią - bo już zapomnieli
Więc jeszcze tylko chcą przekrzyczeć jesień.
Jesień po lesie chodzi zagadkowa
Na ucho buka śpiewa pieśń miłości
I łza się kręci w oku października
Bo dziś październik umiera z zazdrości.

Autor: Adam Ziemianin

SDM - http://www.youtube.com/watch?v=7OpzC1DaCSI

*Co lubi październik...?*

*Październik złoto ukochał
i babie lato poczochrał...
Pertraktuje z drzewami,
złocąc listki tchnieniami.

Łapie w jesienne kleszcze
wichry, ulewy i deszcze...
Zmywa najpierw purpurę
i zmienia lasu koloraturę.

Jaskrawożólte klony lubi,
ale ogniste barwy studzi...
Złotouste, brunatne żołędzie
strąca z dębów wszędzie.

Szybuje gdyż się spieszy;
listopad dzieło to zniweczy.
Na razie jednak króluje
i złotem do syta częstuje! *
/ Aleksandra Baltissen/

Klucz żurawi
Kto na niebie
klucz żurawi zawiesił ?
Jesień
A co jesień tym kluczem otworzy ?
Nieba przestworze.
Najdalszy błękit nieba,
żeby ptaki mogły dolecieć,
gdzie im trzeba.
Potem...
Wiosna weźmie klucz...
Klucz żurawi do ręki,
żeby ptaki mogły powrócić
przez nieba otwarty błękit.

Halina Szayerowa

W jesieni

O cicha, mglista, o smutna jesieni!
Już w duszę czar twój dziwny, senny spływa,
przychodzą chmary zapomnianych cieni,
tęsknota wiedzie je smutna i tkliwa,
ileż miłości, och, ileż kochania
umarła przeszłość z naszych serc pochłania,
z naszych serc biednych, z naszych serc bezdenni...

Zamykam oczy... Blade ciche cienie
suną się w liści posępnym szeleście -
jak obłok światło: niesie je wspomnienie...
O dni umarłe! o dni! gdzież jesteście?...
co pozostało po was?... Ach! daleko,
daleko kędyś toczycie się rzeką
szarą i mętną w głąb puszcz i w milczenie...
Autor: Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Żołędzie
Danuta Gellnerowa

Chodzę i zbieram żołędzie.
- A co z tych żołędzi będzie?
- Będzie żołędziowy król
i królowa,
dziewczynka żołędziowa,
żołędziowe talerze, półmiski,
żołędziowe kubki i miski.
Na nich będzie żołędziowa uczta z żołędzi.
Nie wiem tylko, komu
smakować będzie?
- Może dzikom,
gdyby przyszły tu z lasu,
ale dziki pewno
nie mają czasu.

"Dzień w kolorze śliwkowym".

"Po czerni jeżyny
po liściu kaliny
- Jesień, jesień już.
Po ciszy na stawie
po krzyku żurawi
- Jesień, jesień już.
Po astrach, po ostach
to widać, to proste że
- Jesień, jesień już.
I po tym że wcześniej
noc ciągnie ze zmierzchem
- Jesień, jesień już.

Po pustym już polu
po pełnej stodole
- Jesień, jesień już.
Strachowi na wróble
Już nad czym się trudzić?
- Jesień, jesień już.
I po tym że w górze
Wiatr wróży kałuże, tak
- Jesień, jesień już.
I po tym że przecież
jak zwykle, po lecie
- Jesień, jesień już.

Ach, ten dzień w kolorze śliwkowym!
- Berberysu i głogu ma smak...
Stawia drzewom pieczątki
- Żeby było w porządku
Że już pora
Że trzeba iść spać...
A my tak - po kieliszku, po troszeczku
Popijamy calutki ten dzień.
- Próbujemy nalewki
Z dzikiej róży, z porzeczki
Żeby sprawdzić - czy zima
To wypić się da?...
- To się w głowie nie mieści,
że tak szumi szeleści
Tak bliziutko, o krok, prawie tuż.
Głębokimi rzekami, pachnącymi szuwarami
Idzie jesień
I prosto w nasz próg...
- Ale co tam! przecież taka jesień złota
Nie jest zła!
- Ale co tam! Przecież taka jesień złota
Niechaj trwa..."

Leszek Długosz

Poezja muzyką malowana.
http://www.youtube.com/watch?v=wOIQybT7DAU

"Jesienna ballada"

Nadeszła jesień szczerozłota,
Wiatr w parku suche liście goni,
A ty na ławce siedzisz obok
I nie wypuszczasz z rąk mych dłoni.

Ale dlaczego drżysz kochany?
Pocałunkami cię ogrzeję.
Jesień się do nas śmieje blado,
I ja się do niej śmieję....



A słońce błyszczy przez gałęzie,
Ty moje dłonie w swoich kryjesz
I mówisz,że ci ze mną dobrze
Że ze mną dopiero wiesz, że żyjesz.

Słońce już chyli się ku ziemi,
Jesienny dzień tak szybko mija.
Parkiem przechodzi ktoś powoli -
Jesień - dziewczyna niczyja......

/Anna Zajączkowska/