Re: 50 lat i co dalej?
: 04 kwie 2016 11:38
To zależy jak kto podchodzi do... , skupianie się na dacie, numerkach w Dowodzie (czy innych dokumentach) ... z których coś tam wychodzi -- np. 50, 55-też ładne 
Wyrzuć to, co nie działa. Wyrzuć wszystko,
co nie działa. Teraz. Weź i wynieś na śmietnik.
Buty, dajmy na to, w których się potykasz, jest
ci niewygodnie - na śmietnik. Talerz ze starego
serwisu, na którym już nic nie podasz - wystaw
przed drzwiami, może ktoś weźmie.
Karteczkę z dietą, przyczepioną na drzwiach
lodówki (to już nawet nie jest śmieszne!!!)
Codzienne wieczorne rozmowy telefoniczne:
"wyobrażasz sobie, co za koszmar!", a ty:
"Uhm! Koszmar!", a sama przestępujesz z nogi
na nogę, bo twój ulubiony serial zaraz się
zacznie, kąpiel stygnie (pachnąca kąpiel po
ciężkim dniu). Twoja znajoma (ta od telefonu)
ma codziennie koszmar - po co ci to?
Wyrzuć słowa, które wypowiadasz rano
do budzika: "jeszcze pięć minut". Albo wstań
od razu, albo ustaw pobudkę dla siebie,
a nie dla sumienia. Nie działa!
Wyrzuć zwyczaj pocierania oczu, gdy są
umalowane - albo się nie maluj, albo nie
pocieraj - przecież oczy to boli!
Wyrzuty z powodu tego, czego dziś nie zdążyłaś
zrobić - won. "Nobody is perfect" * - powieś sobie
na lodówce zamiast diety.
Wyrzuty z powodu przeszłych czynów,
stosunków, znajomości, wyborów, które
kiedyś zrobiłaś ... Wyrzuty - won do diabła.
Wszystko się zgadza. Co by się nie zdarzyło, to
był jedyny prawidłowy wybór wtedy, w tamtej
sytuacji. Żadnego żalu - tylko doświadczenie
i wdzięczność. Żadnego rozmyślania "co by
było, gdyby ..." - albo rób, albo nie myśl.
spróbuj, jak się spodoba, idź dalej.
Lodowisko, nauka japońskiego, poznać kogoś,
nowa praca, nowa fryzura, teatr ... Jutro,
dobrze? Choć jedną rzecz, ok? Zamiast
rozmyślania, które trzeba wyrzucić.
Wyrzuć zwyczaj przepraszania po kilka razy.
Wystarczy jedno szczere: "przepraszam", jeśli
jest powód. Reszta to śmieci, balast. Swetry,
sukienki, dżinsy i inne badziewie, które ci nie
pasuje, pogrubia, postarza - won! Żadnych
"na działkę", żadnego "do lasu"! Na przemiał!
Przecież nie znalazłaś siebie na śmietniku -
masz być zawsze piękna!
Wyrzuć "walizkowe relacje", które są jak
walizka bez rączki, co to i nieść ciężko i
wyrzucić szkoda. Ręce ci jeszcze nie odpadły?
Zdecyduj się i zamień je na eleganckie,
z kółeczkami, takie, co same jadą ku radości
wszystkich. Zrozumiałaś metaforę? Pięknie,
lekko, komfortowo, pewnie.
Resztki kosmetyków, zbędne lekarstwa,
przeterminowane kremy - won.
Zasługujesz na świeże, dobre, najlepsze.
Obietnice, że "kiedyś" napiszesz, zadzwonisz,
zrobisz, zaniesiesz, kupisz - jeśli wiszą ponad
tydzień ( no dobrze - dwa!) i nikt nie umarł, to
znaczy, że są zbędne. Wykreśl.
Słowa "nie umiem", "nie znam się" - nie działają.
Dowiedz się, naucz, poznaj albo zapłać temu
co umie. Przecież nie prowadzisz hodowli
kompleksów, tylko chcesz żyć wygodnie,
prawda?
Wspomnienia, z powodu których trzęsą
ci się ręce i masz łzy w oczach - won! Jak
wrócą - ponownie "delete"**. Nie zatruwaj
sobie życia. Było - minęło.
Zwyczaj ciągłego ustępowania, bycia "grzeczną
dziewczynką", przemilczania, nawet gdy czegoś
bardzo potrzebujesz, "ale co ludzie powiedzą' -
wyrwij z korzeniami! Mów, proś, komentuj,
wypowiadaj się grzecznie i taktownie, ale
zgodnie z własną wolą i o swoich potrzebach.
Strach przed starością, chorobą, przed nowym,
wątpliwości co do swojej urody i wdzięku, brak
wiary we własne szczęście - spakuj i spal, a
popiół - na wiatr. To nie działa, nie pomaga.
Przeszkadza żyć po ludzku.
Zepsute zapalniczki, długopisy, czajnik,
kuchenkę - won. Kupisz nowe.
Zwyczaj "przepieprzania" czasu w internecie -
wywal już teraz, zaraz, natychmiast! Skończysz
czytać - idź na spacer. Tam jest dobrze, jest
świeży podmuch powietrza, słońce albo deszcz,
zieleń albo śnieg. Przejdź się, pooddychaj,
popatrz, posłuchaj, powąchaj.
To żyje. To działa!
Zacznij żyć już dziś
zanim będzie za późno na jakiekolwiek zmiany.
[net]
* ["Nikt nie jest doskonały"]
**["kasuj, usuń"]
coraz większe koła ratunkowe na brzdęcu 
grube łydki........ i....
zobaczyła zmarszczki na moim łokciu 
Tak słyszałam przynajmniej 
