Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

Jeszcze coś tylko dodam, bo długie posty warto kilkakrotnie przeczytać, by dobrze zrozumieć autora.
Nie jestem osobą pewną siebie, a osobą akceptującą siebie i swoje niedoskonałości, a mam ich  caaałe mnóstwo. Dzięki temu łatwiej jest mi akceptować niedoskonałości innych. Co nie znaczy, że mnie czasem ludzie nie wkurzają, przepraszam, Majka to ładniej nazwała  - irytują. Nie wyobrażam sobie jednak, że wszyscy jesteśmy jak wypuszczani spod jednej matrycy.
Fochać, to się mogę przez chwilę, mnie szybko przechodzi.

dzień dobry

ja mam nieco inne zdanie...

owszem, każdy ma prawo pisać gdzie chce, co chce i z kim, ale nie toleruję tego, że ktoś fantazjuje, a do tego sądzi w swojej ciasnej główce, że, my, reszta Forumowiczów w to wierzymy i nie wyciągamy wniosków z tej "radosnej twórczości"... to wręcz irytuje i pozostawia niesmak.
Ale jak wyżej napisałam, każdy może...
tylko po co w takim stylu

pogody ducha Wszystkim życzę

Alu masz wiele racji.. kiedyś myślałam, że ludzie nie rozpoznają, że ktoś zna forum lepiej niż wygląda to stażowo. Albo, że nie odnajdą i nie porównają stylu pisania ( każdy ma swój specyficzny) guzik prawda, niektórzy "wyjadacze" wiedzą to praktycznie od razu. Nabijanie sobie postów w grach na słówka nic nie da
Ale...nie zmusisz nikogo do bycia w pełni transparentnym. To, że nie buduje to zaufania to prawda ale osobiście, nie chciałabym kogoś ocenić zbyt niesprawiedliwie, wolę krok w tył. Zawsze zakładam, że mogę się pomylić.
I lubię ludzi, którzy chcą i potrafią dyskutować , nie tylko czytać z ukrycia

Majka ,

Forum ma "wiele pokoi"... Wszyscy się mieszczą

No...ja w niektóre drzwi nie bardzo i bynajmniej o moje krągłe kształty tutaj nie chodzi

to tych bez klamek, nie wchodzę

"Więcej osiągniesz uśmiechem, niż wyrąbiesz mieczem."
Wiliam Shakespeare

Oby był szczery

Trochę przeczytałam ale czy zrozumiałam ?
właściwie to jestem lekko zmieszana (nie wstrząśnięta) ,
a może nie chcę zrozumieć

"Podaruj sobie spokojne sny, kubek dobrej kawy o poranku, kilka chwil szczęścia.
Rozgrzesz się z drobnych grzeszków. Zapomnij o tym, co boli.
Nie szukaj dawnych uniesień, słów, które dzisiaj nie mają znaczenia.
Daj się porwać ulubionym dźwiękom muzyki. Niech łzy zmyją cierpienie.
Podaruj sobie chwile z ludźmi, których kochasz. I książkę. Książkę też sobie podaruj. Przeczytaj, obejrzyj historię, która sprawi, że zadrży Ci serce. . ."
Gabriela Gargas