Forum Nasze Sanatorium. Opinie o sanatoriach. Forum o sanatoriach. Forum kuracjuszy.

Czytając przypomniało Mi się gdy kilka lat temu będąc młodszym o ponad 20 lat byłem w kołobrzeskim sanatorium San "dokwaterowano " mnie do stolika czteroosobowego Przy stoliku Były dwie starsze Panie dużo Starsze ..rzekłbym Panie w wieku Moich wtedy ..Babć.
Cóż młody wtedy 30 latek miał wtedy inne priorytety pamiętam był to maj chyba w 3 czy 4 dniu po prostu nie padało ale lało cóż wtedy nie wszędzie jeszcze grano muzykę do tańca nie pozostało po kolacji potowarzyszyć Paniom cóż kolacja miast do 18, 20 ,18,30 trwała prawie do 20 !!
i rozpoczęły się rozmowy na każdy temat Panie okazało się po jakimś czasie były Siostrami , kobietami ,które Znały ŻYCIE a w ostatnim tygodniu przy Naszym Stoliku pojawiła się osoba ,która miała wykupione miejsce jak i pokój Pan Minister Krzysztof Skubiszewski Człowiek z którym rozmów prawdopodobnie nie zapomnę`
pomimo ,że wtedy Minister ,ale NAPRAWDĘ Normalny człowiek {*}

O,ile dobrze pamiętam zawsze podczas kuracji stoliki były mieszane typu 2+2,lub 3+3(panie+panowie),co miało swoje plusy i minusy.Plusy to to,że panie przeważnie dbały o swych panów,podrzucając im lepsze rarytasy,sałatki zrobione po pokojach,czasem podrzucały śniadanko do pokoju,gdy któryś z nas był niedysponowany po wczorajszym dniu.Zawsze trafiłem na towarzystwo posiłkowe,które przeistaczało się również w ekipę rozrywkową na na wieczorne wypady.Panie robiły się wtedy na miski i zaczynała się balango,chociaż zdarzały się odstępstwa od reguły(zmiany obiektów zainteresowania, różnica wieku itp.),ale to nie miało wpływu na życie towarzyskie,gdyż zawsze znalazł się ktoś,kto zapełniał lukę towarzyską.Problem zaczynał się gdy pań było o wiele więcej niż panów,trzeba się było dwoić,a nawet troić,a to wszystko dla płci pięknej,która jak wcześniej wspomniałem,rankiem dbały o naszą kondycję,a czasami bardzo zaczynało jej brakować.Dlatego apeluję-kochani dbajcie o swych współstoliczkowiczów,a dane Wam będzie przeżyć miłych dni,nocy i poranków,czego wszystkim życzę......Do przeczytania ponownego!!!!!!

rok 2002 kolejny raz Kołobrzeg tym razem sanatorium Mewa.
Rozpoczęło się od ZADYMY .
miałem skierowanie do sanatorium do Mewy po odstaniu kolejki w Mewie I wtedy dopiero co wyremontowanej pani w recepcji ..zobaczyła schorzenie ..cukrzyca insulinozależna..zostałem przekierowany do ..Mewy V wówczas mekki cukrzycowej w Polsce i po odstaniu a było BARDZO dużo diabetyków skierowano czy też przyrządzano dla mnie i jeszcze jednego pana pokoik gdzie gdy weszliśmy zaczęły pomykać ..myszki a karaluszki były super duże !!
Zażądano również ode mnie opłaty za pokój 2 osobowy .
zagotowałem się gdy stwierdziłem ,że na cale piętro była TYLKO 1toaleta męska na ponad 20 panów do SPRAWDZENIA a i też 1 prysznic takie kiedyś były warunki w tym obiekcie.
Cóż zawróciłem do dyżurki zażądałem dokumentów po prostu chciałem zrezygnować i wrócić do domu .
skończyło się na wizycie u ówczesnego prezesa SA Kołobrzeg.
Cóż ..dostałem za te same pieniądze !! Pokoik 2 osobowy w Mewie I z ..atlasowa pościelą , TV , lodówka i super łazienka !!
Natomiast co do Stolika .
Obiad przychodzę do wyznaczonego i Były już 3 osoby 2 Panie i 1 Pan w Moim wieku byłem tym czwartym do brydża -wszyscy jedno schorzenie.
Jednakże wszyscy mieli skierowanie tzw po szpitalne i byli tez umieszczeni w Mewie V gdy po 2-3 dniach zaprosiłem ich do pokoju bo było zapytanie gdzie mieszkasz ? a dodatkowo nie wierzyły mi ,że mam pościel atlasowa plus duże ręczniki a nie stara ..dziurawa !!to koleżanki z ,którymi do dziś utrzymuje kontakt częściej korzystały z łazienki niż ja z moim towarzyszem niedoli z pokoju .

To prawda ,że jedzenie łagodzi obyczaje i łączy ludzi, otwiera nieśmiałych. Przy stole łatwiej i szybciej nawiązuje się kontakt, po prostu musisz się odezwać podając komuś sałatę albo prosząc o sos.
Wyjeżdżając na kuracje nigdy nie wiesz obok kogo usiądziesz przy stoliku - loteria . Ostatnio jak byłam na kuracji przy moim stoliku było 4 sympatycznych panów, i to panowie dbali o mnie , jak spóźniłam sie na obiad pędzili z wazą po gorącą zupę , albo po chlebek , zabawiali rozmową , nasze pogaduchy przy stoliku nie miały końca , gawędziliśmy praktycznie na każdy temat . Panowie prześcigali się z pomysłami na spędzenie wolnego czasu ,organizowali wycieczki po okolicy, wieczorne wypady na tańce . Zawsze będę bardzo miło wspominać moich przesympatycznych " współstoliczkowiczów" , życzę każdemu tak wspaniałego towarzystwa

Byłam pierwszy raz w sanatorium, Pani na stołówce podała mi nr stolika, no i pierwsze spotkanie z towarzystwem stolikowym było na kolacji. Podchodzę do stolika i Panowie się zdziwili, że takie młode dziewczę przyszło do Nich, później przyszła też nowa Pani i byliśmy w czwórkę, towarzystwo było po 60, ale dogadywaliśmy się super W poniedziałek wyjechał jeden z Panów i była nas trójka przy stoliku, zaczęliśmy chodzić na spacerki, na kawkę czy na tańce razem i tak przez cały turnus trzymaliśmy się razem, po kilku dniach doszła kolejna kobitka A tak w ogóle to mieliśmy połączone dwa stoliku 4 osobowe i aż jednego Pana

aqula pisze:Byłam pierwszy raz w sanatorium, [...] i aż jednego Pana

aż się zabawiłem w zagadnienia statystyczno - matematyczne ...
wyszło na to, że ożeniono Was z drugim stolikiem o zabarwieniu pięknopłciowym...
z jednej strony prawdziwe zadanie do ćwiczeniówki matematycznej do II klasy szkoły podstawowej...
no to qurde - ten jedynak mógł mieć na koniec bidę - musial obskoczyć aż 7 pięknych Pań...
i jak wrócił do domu to żona...
eee tam...
jak wrócił do pracy - to żaden koleś nie uwierzył mu, że aż 7 dziouszek musiał - nie chcial - po prostu obsługiwał...
wygrał jak w toto-lotku...
czyli trafiła mu się kumulacja sanatoryjna ...
a kolegom opowiadał, że kop...... / się nieraz po wazę zupy do okienka ...

....

Temat bardzo na czasie bo przydział stolik owy jest na cały turnus i jesteśmy razem dość długo,normą są wzajemne uprzejmości wyrażanie opinii,wydaje mi się że wykształcenie i zajmowane stanowisko nie ma tu nic do rzeczy jeżeli zebrani przy stoliku ludzie mają tzw kulturę osobistą i obycie,dla mnie nie liczy się dyplom,pieniądze i pozycja,a podejście i traktowanie drugiego człowieka twierdzę wręcz że jak ktoś jest nieładnie mówiąc świnią z dyplomem to jest to gorzej bo jest dyplomowaną ale jednak...świnią żyjemy w świecie drapieżnego kapitalizmu i pewne wartości odsuwane są w cień a liczy się pieniądz, pozycja ,stanowisko-zapominając o samym człowieku mam nadzieję że po pewnym czasie się to zmieni i dojdziemy do....normalności Pozdrawiam