Wzruszające, z miłym zakończeniem
"Mała dziewczynka przygotowała podarunek na Boże Narodzenie. Owijała pudełko w bardzo kosztowny, piękny, złocony papier, zużywając go bardzo dużo i robiąc przesadne kokardy.
- Co robisz?! - skarcił ją ojciec. – Marnujesz cały twój papier!
Czy wyobrażasz sobie, ile to kosztuje?
Dziewczynka z załzawionymi oczami skryła się w kącie, mocno przyciskając do serca swoje pudełko.
W wigilijny wieczór, stąpając lekko jak ptak, zbliżyła się do taty, który jeszcze siedział za stołem i położyła przed nim pakunek w ozdobnym papierze.
- Tatusiu, to dla ciebie - wyszeptała.
Ojciec zmiękł, bo odczuł, że był zbyt ostry. A ona po tym wszystkim przynosi mu podarunek.
Rozwinął powoli tasiemkę, rozpakował kolorowy, złocisty papier i powoli otworzył pudełko. Było puste. Niespodzianka wydawała mu się niemiła, rozzłościła go ponownie. Wybuchnął:
- Zmarnowałaś tyle papieru i tyle tasiemek, aby zapakować w nie puste pudełko?
Duże oczy dziewczynki ponownie wypełniły się łzami.
- Tatusiu, przecież to pudełko nie jest puste. Wypełniłam je milionem pocałunków.
I dlatego jest pewien człowiek, który w pracy, na swoim biurku, trzyma pudełko po butach.
- Przecież ono jest puste! – mówią wszyscy.
- Ależ skąd – odpowiada. – Jest pełne miłości mojej córki!"
[Bruno Ferraro ]
oplatek.jpg
mojego ulubionego i jedynego forum 
![[ obrazek zewnętrzny ]](http://4.bp.blogspot.com/-7vwuqusvnVM/TvkH0J_36TI/AAAAAAAABOY/MEIIXR50p1A/s1600/4009093931.gif){kind=link}