Gdyby tak można było cofnąć czas ...

[eluunia]

....Biedroneczko dziś sobie poprawiłam humorek ....w sklepach dla maluszków ...i dziś pomyślałam niech ten czas biegnie ... miłej niedzieli ..

[malgorzatas]

Florian Ludwik Śmieja

Zalecenie na walny zlot aniołów

Tak żyć, aby było jaśniej
innym.
Brać tyle,
aby nie ubyło nikomu.
Czekać, choć wiesz,
że nikt do ciebie nie zapuka.
Wierzyć w człowieka
właśnie, bo zawodzi.

[biedroneczka]

....Biedroneczko dziś sobie poprawiłam humorek ....w sklepach dla maluszków ...i dziś pomyślałam niech ten czas biegnie ... miłej niedzieli ..

...tak Eluniu, niech sobie biegnie....ale jak już dobiegnie do....celu , to ......oszalejesz z miłości ...tak jak ja
Miłego wieczorku i dużo....marzeń

[forumowicz]

Gdyby tak można było cofnąć czas
Nie byłoby Ciebie nie byłoby ...nas.
Nie byłoby tych nocy w Twoich ramionach
Nie byłoby mnie ,czułych słów jesteś tylko moja upragniona.

Gdyby tak można było cofnąć czas nie byłoby ,wielu smutnych dni
Gdyby tak można było cofnąć czas nie byłoby dziś marzeń tęskonty w nas
Nie byłoby nieprzespanych dziś nocy .

Gdyby tak można było ....zmienić ten dzień na inny gdy nie szedłeś akurat tędy ....
Gdyby tak można było.....nie byłoby mnie ,tam na naszym dworcu nadziei
Gdyby tak........

Ale po co chcielibyśmy cofnąć czas ,przeciez nie pragnie tego żadne z nas
Ja chcę Ciebie ,Ty chcesz mnie ,chcemy przeżywać razem noce i dnie
Słuchać szumu fal
Spiewu gór ...........zapatrzeni w siebie ,zapatrzeni w dal
Przecież tak bardzo chcemy.

z mojej szuflady
[ obrazek zewnętrzny ]

[margot]

...to, że nie możesz cofnąć czasu , nie oznacza , że nie możesz stworzyć drugiej okazji ...

[biedroneczka]

...

Nie opłaca się oszczędzać czasu, bo choć nie wiem jak bylibyśmy skrupulatni, na koniec i tak nic nam nie zostanie.

[eluunia]

...Ciągle zmieniam zdanie na ten temat ...i dziś sobie myślę że gdybym mogła cofnąć czas...to chyba ośmieliłbym się popełniać więcej błędów ...mniej spraw traktowałbym poważnie ...bardziej na luzie ..bo należę do osób które każdy dzień przeżywają roztropnie i gdzieś mi zaczyna brakować tych pięknych chwil które przychodzą tak niezapowiedziane a z lekką moją pomocą ...ale czy poważnej pani wypada i tak myślę że już nie będę wybiegała w przyszłość ..może wtedy ta teraźniejszość będzie dłuższa ...nie wiem może tylko dziś tak myślę a jutro znów nie pozwolę aby moje pragnienia mną rządziły ...a może warto spróbować

[biedroneczka]

...

"Było sobie kiedyś dwóch ciężko chorych starych mężczyzn, którzy dzielili niewielki pokoik w pewnym szpitalu.
Pokój ów miał tylko jedno okno. Łóżko pierwszego mężczyzny znajdowało się naprzeciw okna, a on sam mógł
codziennie po południu siadać na swoim łóżku i spoglądać na świat za oknem. Drugi mężczyzna nie mógł, niestety,
wstawać, a jego łóżko znajdowało się w takim miejscu, że w ogóle nie widział okna. Każdego popołudnia pierwszy z mężczyzn
siadał wsparty poduszkami i opisywał swemu towarzyszowi, co widzi za oknem. Najwyraźniej był to park,
ponieważ mężczyzna opowiadał o stawie, kaczkach i łabędziach. Dzieci rzucały ptakom chleb, puszczały też łódki.
Pod rozłożystymi koronami drzew spacerowali zakochani, trzymając się za ręce.
Alejkami poruszały się kobiety z wózkami dziecięcymi, na trawnikach bawiły się psy.
Były też kwiaty w różnych barwach i odcieniach. A pewnego dnia pojawił się lodziarz,
który odtąd przychodził regularnie, a jakiś starszy pan przyprowadzał co dzień do parku swoją żonę,
sadzał ją na ławce, okrywał czule pledem i czytał jej książkę. A w tle, za drzewami, rozciągał się wspaniały widok na miasto.
Chory mężczyzna, który nie mógł wstawać i nie widział okna, słuchał łapczywie opowieści współtowarzysza,
ciesząc się każdym słowem i każdą minutą. Dowiadywał się, jak ślicznie wyglądają dziewczyny w letnich sukienkach
i że jakieś dziecko nieomal nie wpadło do stawu. Miał wrażenie, że dzięki relacjom swego przyjaciela,
sam widzi dokładnie, co dzieje się za oknem.
Któregoś popołudnia napadła go uporczywa myśl: dlaczego tylko tamten może cieszyć oczy widokiem z okna?
Czyż i ja nie zasługuję na to, aby móc wyglądać na zewnątrz? Wstydził się swojej zawiści, lecz im bardziej starał się o niej zapomnieć,
tym większe dręczyło go pragnienie zmiany. Zrobiłby wszystko, doprawdy wszystko, żeby tylko móc wyjrzeć przez to okno!
Aż pewnej nocy, modląc się w duchu o cud, usłyszał, jak jego towarzysz kaszle i dusi się, zobaczył też, jak tamten biedak
rozpaczliwie szuka przycisku, aby wezwać pielęgniarkę. Nie pomógł mu jednak, nie nacisnął przycisku przy swoim łóżku, obserwował go tylko.
Oddech tamtego wkrótce zamarł. Rano zabrano jego ciało.
Odczekawszy nieco, by nie przekroczyć granic przyzwoitości, mężczyzna poprosił, aby położono go na łóżku naprzeciw okna.
A gdy spełniono jego prośbę, leżał wygodnie, otulony pościelą, czekając, aż wszyscy wyjdą.
Potem podniósł się ciężko na łokciu i zaciskając z bólu zęby, zerknął przez okno.
Za oknem była ściana."

O.GDT

[jacky6]

...

"Było sobie kiedyś dwóch ciężko chorych starych mężczyzn,
...
Za oknem była ściana."

O.GDT

za ten cytat brakuje plusów...

[teresa63]

Sa i byly takie chwile ,,,, ze chcialoby sie przezyc jeszcze raz