Piękne fragmenty z książek przeczytanych

[Sloneczko]

"- Dlaczego właściwie należy klękać do modlitwy? Gdybym ja szczerze pragnęła się pomodlić, wiem, co bym uczyniła.
Poszłabym sama, samiutka na wielką, piękną łąkę albo lepiej jeszcze do dużego, ciemnego lasu i patrzałabym na obłoki, het, w górę, w te cudne, bezgraniczne, błękitne niebiosa.
Wtedy po prostu odczułabym modlitwę..."
Ania z Zielonego Wzgórza

[jurand40]

[forumowicz]

... W życiu bywa tak, że w jednej chwili wszystko ma sens, w następnej zaś wszystko się zmienia. Ludzie chorują. Rodziny się rozpadają, a przyjaciele mogą ci zamknąć drzwi przed nosem. Rozważanie tych gwałtownych zmian, których doświadczyłam, było bolesne, ale nie ogarnął mnie smutek. Z niewiadomego powodu, nie wiadomo skąd, jego miejsce zajęło inne uczucie, nadzieja. Przyszło mi do głowy, że jeśli życie może się zmieniać na gorsze, to być może również na lepsze... ( "Przełamać noc" Liz Murray )

[jurand40]

[grazynamackowiak]

Żeby docenić wartość jednego roku ,zapytaj studenta ,który obl ał końcowe egzaminy
Żeby docenić wartość miesiaca ,spytaj matke ,której dziecko przyszło na świat za wcześnie
Zeby docenić wartość godziny ,zapytaj zakochanych oczekujących na to ,żeby się zobaczyć
Żeby docenic wartość minuty ,zapytaj kogoś kto przegapił autobus ,samolot
Zeby docenić wartość sekundy ,zapytaj kogoś kto przeżył wypadek
Zeby docenić setne sekundy ,zapytaj sportowca ,który na olimpiadzie zdobył srebrny medal
Czas na nikogo nie czeka ,łap każdy moment który Ci został bo jest wartościowy
Dziel go ze szczególnym człowiekiem ,będzie jeszcze więcej wart
Paulo Coelho

[Sloneczko]

(…) lubię dawać pieszczotliwe nazwy wszystkiemu, nawet kwiatom. (…) wtedy są bardziej zbliżone do ludzi.
Skąd wiemy, czy pelargonii nie jest przykro, że ją nazywają tylko pelargonią?
Ania z Zielonego Wzgórza

[malgorzatas]

Książka ~

To moja ulubiona z lat dzieciństwa

Książko, przyjaciółko wierna, miła
Tyś mnie wprowadziła w piękny świat bajkowy.
Wtedy poznałam Kopciuszka i Śnieżkę,
I krasnoludków wesołe rozmowy.
Dziewczynkę z zapałkami pana Andersena,
co marzła samotna w mroźny dzień zimowy
A gdy urosłam - przez morza i lądy
Tyś mnie prowadziła po szerokim świecie,
Przeżywałaś ze mną rozliczne przygody.
Pomnażałaś wiedzę, kraju urodę dałaś mi poznać
I miłość przyrody budziłaś we mnie.
Uczyłaś szanować wszystko co żyje.
A w ciemne wieczory, gdy cisza dokoła,
Na gwiazd miliony patrzyłam w zachwycie
Zadając pytanie - czy i tam są ludzie?
Czy jakieś inne istoty rozumne,
Prowadzą podobne do naszego życie.
Na wiele pytań dałaś mi odpowiedź,
I tyle podróży z tobą odbywałam.
Z tobą zwierzęta, ptaki i rośliny
I dalekie kraje poznawałam.
Choć już siwizna włosy przyprószyła.
Zawsze jesteś ze mną przyjaciółko miła.

Janina Gałczyńska

[Lewek]

" Dla tej magii Mazur warto tu żyć , mieszkać lub choć przez chwilę odpocząć. Takie widoki przetrwały trudne dla tj ziemi czasy i wciąż wzbudzają zachwyt tych, którzy tu bywają " K. Enerlich - Prowincja pełna marzeń

[sztani]

Miłość pojawiła się we mnie nagle z nienacka (...) chciałam zmienić swoje życie. Chciałam poddać się czyjejś opiece , zmęczona samotnością, samodzielnością ,potargana życiowymi burzami .


Czasami mam wrażenie ,że wszyscy na tym świecie szukają szczęścia na zewnątrz, a mało kto rozumie ,że źródłem jego jest nasze wnętrze.

""prowincja pełna snów'' K. Enerlich

[malgorzatas]

Krasicki Ignacy

Ptaszki w klatce

"Czegóż płaczesz? - staremu mówił czyżyk młody -
Masz teraz lepsze w klatce niż w polu wygody."
Tyś w niej zrodzon - rzekł stary - przeto ci wybaczę;
Jam był wolny, dziś w klatce - i dlatego płaczę."