NIESPEŁNIONA MIŁOŚĆ,,,,,,,,,,,,

[jolata]

Teraz to pojechales....... Ale odpowiem Nie , jakos zawsze mialam wszystko pod kontrola

[many]

Teraz to pojechales....... Ale odpowiem Nie , jakos zawsze mialam wszystko pod kontrola

taką sama jak ta pani co pisała w "chciałam zrobic niespodziankę jadąc po męrza a .....!!!!!!!!,

[andrzej1955]

Bardzo przepraszam inicjatora tematu i obiecuję już nie zaśmiecać go moimi wpisami i opiniami ocenę i wypowiedz powyższego zostawiam innym- ja się od niej po prostu powstrzymam pozdrawiam

[jolata]

Ja nie lubie niespodzianek. A pod kontrola mialam swoje emocje i zmysly. Jak cos chce to mam. Jak nie mam to nie chce

[many]

Bardzo przepraszam inicjatora tematu i obiecuję już nie zaśmiecać go moimi wpisami i opiniami ocenę i wypowiedz powyższego zostawiam innym- ja się od niej po prostu powstrzymam pozdrawiam

Jedrek bez obrazy ,,spoko na forum jest wolna amerykanka nie unos się honorem ,, można pisać co się myśli ,,,można negować wypowiedzi ,,można sprzeczać się i odnosić swoje racje ,spoko,,, miło Cię goscić na mych tematach ja nie z tych obrażalskich POZDROWIONKA DLA ADMINISTRATORKA,,

[Sloneczko]

Inteligentni forumowicze.jpg

[ewa11]

Niespełniona miłość jest jak ciężka choroba. Nie ma na nią lekarstwa i strasznie boli. I nic tu rozum nie ma do powiedzenia gdy serce myśli inaczej.

[many]

Inteligentni forumowicze.jpg

SŁONECZKO---GDZIE TU WIDZISZ WULGARYWMY ,,JA JAKIS SLEPAWY CHYBA

[eluunia]

.....Bo tak naprawdę…Czy tęsknimy za tymi, którzy odeszli z naszego życia z naszą miłością?…
…...Czy bardziej tęsknimy za tymi maleńkimi skrawkami nas samych, które ze sobą zabrali?…

[many]

Nad taflą wody pochylona
Usiadła miłość niespełniona
Spogląda smętnie w swe odbicie
Wspomina smutne swoje życie.
W serduszku pełnym złej goryczy
Ukryła blask i czar słodyczy
Już nie potrafi iść swą drogą
Będzie siedziała nad tą wodą.
W swym wielkim smutku i rozpaczy
Pragnie spełnienia, czy je zobaczy?
Nad lustrem wody się pochyla
Odbiciem pragnień jest ta chwila.
Podczas zadumy nad swym losem
Płacze łez deszczem, pociąga nosem
Jak kwiat spragniony wody życia
Miłość chce znowu wyjść z ukrycia.
W źródełku wody znaleźć wiarę
Wraz ze spełnieniem stworzyć parę
I iść we dwoje w ten świat rozkoszy,
Czy myśl przecudna ten żal rozproszy?
Niech jej nadzieja towarzyszy,
Może serduszka głos usłyszy
Nie będzie w wodzie się przeglądać
Z tęsknotą, żalem w dal spoglądać.
I tak to miłość niespełniona
Siedziała sama, rozmarzona
Nad swym spełnieniem zadumana,
Może nie będzie kiedyś sama,
Może znów kochać będzie mogła,
Może nadzieja by radość wzmogła
Nie traćmy nigdy wiary w uczucia
Wiara dodaje sił i poczucia,
Że jeszcze wszystko w życiu przed nami
Choć czasem znika grunt pod stopami,
Lecz warto w sobie miłość rozgrzewać
Wtedy spełnienie znów będzie śpiewać.