Czy warto pomagać innym

[agunia3]

Kruszynko i o tym dnie też wspominałam...i o tym kiedy pomagać a kiedy nie, w którym momencie pomóc a kiedy trzeba się odsunąć.
Tak jak pisałam: ta choroba nie niszczy tylko samego uzależnionego ale i jego bliskich.
Mam nadzieję, że Ula znajdzie siłę i wparcie i będzie wiedziała co robić.

[forumowicz]

Agunia wciąż uważam ,że nie wolno dojść do takiego momentu by nam potrzebne było wsparcie.Jeśli takiego potrzebujemy tzn ,że za mocno się zaangażowaliśmy w sprawę.Ja go nie potrzebowałam ponieważ ,zamknęłam drzwi do mojego domu w sensie symbolicznym i fizycznym też w odpowiednim momencie.Wrócił po pewnym czasie spokój myśli ,spokojny sen .A alkoholik? nic mnie juz nie obchodzi.Miał mnóstwo pomocy ,nie wykorzystał? Jego zycie jego sprawa.Chodzić do psychologów i ośrodków mozna w nieskończoność tylko po co ? Nie bardzo rozumiem .Przychodzi chwila kiedy należy powiedzieć STOP nadużywaniu mojej pomocy i to wszystko
Nie jest moim zamiarem pouczanie innych ,napisałam ze swojego doświadczenia.kazdy przypadek jest inny i decyzje należą do każdego osobiscie .To zbyt osobity temat.Pozdrawiam

[agunia3]

Kruszynko tylko czasem trudno dostrzec, że to właśnie ten moment. Myślę, że duże znaczenie ma to, kto ma problem alkoholowy - czy to jest ojciec, matka, żona, mąż, brat, siostra czy ktoś ze znajomych. Alkoholik potrafi się też dobrze maskować. Czasem nawet sobie nie zdajemy sprawy, że już nas dotknął ten problem - problem osoby współuzależnionej. Czasem jest tak, że jedna osoba ukrywa wybryki alkoholika przed innymi a okazuje się, że inni już się domyślili albo już też cierpią, niektórzy widzą czasem więcej...np. matka próbuje ochronić dziecko przed widokiem pijanego ojca - chce ochronić dziecko a okazuje się, że to dziecko już od dawna widzi i czuje więcej niż matka myśli. Może zbyt chaotycznie to ujęłam ale myślę, że ktoś zrozumie sens mojej wypowiedzi.
Jest jeszcze jedna rzecz: niestety często tak jest, że rodzina pijącego ma dosyć i chce się odciąć ale nie ma gdzie iść bo dom nie jej, nie ma gdzie iść i tak siedzi w tym wszystkim z nadzieją, że może jednak coś się zmieni, może jej się uda go zmienić. Przepisy też mamy jakie mamy...
Bardzo trudny temat i coraz częściej spotykany problem i nie dotyczy tylko osób z tzw. marginesu jak czasem wiele osób myśli, problem ten często dotyczy osób z tzw. dobrych domów. Och nie lubię tych nazw...

[forumowicz]

Kiedy taki moment ucieknie nam ,a ma prawo nalezy szczerze porozmawiać z kimś zaufanym.Z boku widzi się inaczej problem ,niż my go widzimy.Osoba pomagajaca patrzy sercem .Ktoś z boku patrzy rozumem.Warto słuchać nawet jesli ten ktoś jest naszym dzieckiem dorosłym i radzi tak jak mnie bym nie patrzyła juz sercem ,tylko umysłem.I to był ten moment.

[agunia3]

Zgadzam się z tym, dlatego tak pisałam, że inni widzą więcej. Jeśli to są dobrzy ludzie, tacy którzy widzą co się dzieje i chcą pomóc to jest super. Czasem tak jest, że inni widzą ale tylko się z tego śmieją albo mają doskonały temat do plotek. Tu już troszkę zbaczam z tematu ale zgadzam się z tym, że nawet sobie nie zdajemy sprawy jak to wszystko inaczej widać z boku, takie osoby mają inne spojrzenie. Warto ich posłuchać i spróbować spojrzeć na problem z ich strony. Tak samo jak my coś widzimy i możemy w ten sposób komuś pomóc, powiedzieć jak my to widzimy z tej innej perspektywy.
Ładnie to opisałaś Kruszynko - serce i rozum..

[malgorzatas]

W niedzielę usłyszałam bardzo piękną receptę na szczęście:
W trakcie wywiadu o potrzebach ubogiej
rodziny do świątecznej paczki zgłoszono,
- skrzynkę z narzędziami,
- półeczkę z przyprawami.
Gdy dostarczono im paczkę z wymienionymi m.in. przedmiotami i zadano pytanie:
co przekazać ofiarodawcom, usłyszano,
"że bardzo dziękują i życzą im aby byli szczęśliwi, tak jak oni są dzisiaj".
Naprawdę warto pomagać takim ludziom, bo pomoc wówczas ma sens i szczęśliwymi są ofiarodawcy i obdarowani.