Daniel Ustroń - luty 2020

[pensjonariuszka89]

Wrażenia z pobytu w Uzdrowisku DANIEL Ustroń-Zdrój.
Lokalizacja w porządku. Blisko centrum, dojście pasażem wzdłuż Wisły zajmuje ok. 20min. Wyposażenie pokojów – wczesny Gierek. Węzeł sanitarny w pokoju jest, natomiast brak lodówki nawet na korytarzu. A przecież Ośrodek ten zakwalifikowany jest jako ośrodek rehabilitacyjny ZUS i NFZ dla 4 tygodniowych turnusów rehabilitacyjnych. Niedoróbki budowlane typu: nieszczelny parapet - generujący wiatr czy też zbyt małe odpływy pod prysznicem- generujące zalanie łazienki itp.
Brak możliwości indywidualnego doboru zabiegów rehabilitacyjnych dostosowanych do czasu odbytej operacji, zakresu powikłań pooperacyjnych i wskazań lekarzy prowadzących pacjenta. Posiłki smaczne i w poprawnych porcjach, chociaż mało owoców. Kadra rehabilitacyjna zróżnicowana: począwszy od profesjonalnie przygotowanego, empatycznego młodego masażysty oraz uprzejmego i pomocnego personelu Sali Gimnastycznej oraz Siłowni, poprzez prelegentów – teoretyków czytających z kartki z rękoma w kieszeni. A kończywszy na pani psycholog, chodzącej ADHD, realizującej podstawowe metody relaksacyjne przy kompletnym braku pomocy w indywidualnym problemie psychologicznym. Karygodnym było zorganizowanie przez nią spotkania pożegnalnego, na którym pani psycholog angażowała ‘Grupy wsparcia’ pacjentów onkologicznych we własne problemy zawodowe i prywatne, w celu wywołania współczucia oraz prośby ‘ze łzami w oczach’ o pozytywne opinie na jej temat. Działania takie postrzegam jako rażąco nieetyczne, skupione na problemach ‘specjalisty’ medycznego a nie pacjentów Uzdrowiska.
Podsumowując: są różne kryteria oceny zachowań ale Etyka Hipokratesa powinna skłaniać do krytycznej analizy każdego modelu etyki medycznej.
PACJENTKA ONKOLOGICZNA.