Lądecka kuracja jacky [email] maryla AD 2014...

[jacky6]

Adam – to już swoiste miejsce.
Ponoć idą dyskusje, gdzie najbardziej koncentruje się życie kurortu.
Mam swoją wizję i przedstawię ją.

[ obrazek zewnętrzny ]

Podziwiajmy go wieczorową porą.
Choć nie każdego wieczoru bywał tak podświetlony.
A wracaliśmy wtedy albo ze spaceru albo z baletów.


[ obrazek zewnętrzny ]

I za dnia…
Ten widok jakoś na zawsze nam utkwił w pamięci.
Więc wkrótce będzie więcej.
Detali o Adamie samym w sobie.

to przyjemne czasami żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

[jacky6]

Sielanka – to nie tylko miejsce dla „wtajemniczonych”.
Zanim zatem zaczniemy naukową dysertację o Adamie – pokuśmy się o kilka wspomnień z Sielanki.

[ obrazek zewnętrzny ]

Pierwszy raz wybraliśmy się tam tylko na spacer, na zwiady.
Ja pamiętałem tą imprezownię jeszcze sprzed ponad 30 lat.
Pora była na weryfikację.

[ obrazek zewnętrzny ]

I od razu na podium i widać i słychać DJa…
Grupa taneczna udała się akurat „na jednego”.

[ obrazek zewnętrzny ]

Na bramce – nie widzimy bramkarza ani też tłumów.
To był dobry symptom – wkrótce się tam wybraliśmy na balety.

[ obrazek zewnętrzny ]


Bufet obficie zaopatrzony.
Na pewno wydatek – nawet jednorazowy – dla emeryta lub rencisty – „szorującego” cały rok na kurację – do przeżycia.
A jakie wspomnienia …
Ja się tam do swoich sprzed wielu lat nie za bardzo chciałem przyznawać …



to przyjemne czasami żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

[ewasz]

DJ fajnie gra i bosko śpiewa, oj potańczyłam tam, potańczyłam
Ludzi było maluśko więc parkiet był prawie nasz

[jacky6]

Sielanka – to nie tylko miejsce dla „wtajemniczonych”.
Kusząc się na wspomnienia – nie mogę pominąć dla mnie bardzo imponującego wystroju wnętrza.

[ obrazek zewnętrzny ]

Fotografowałem lewą stronę Sielanki.
To taki teren rezerwowy.
Nie chciałem psuć nastroju bawiącym się po prawicy.

[ obrazek zewnętrzny ]


Czy owe poroża można przypisać mężom kuracjuszek ?
Niezła by się z tego mogła napisać powieść …

[ obrazek zewnętrzny ]


Dekorator wnętrza był bezlitosny z pozbawiania ubioru skórzanych czworonogów…

[ obrazek zewnętrzny ]


A tak tam było cicho…
Choć przed wieloma laty pamiętam jak wieczorek zapoznawczy z ówczesnego sanatorium FWP – teraz ponoć pod nazwą Rybniczanki występujący - angażował całą kubaturę Sielanki.

to przyjemne czasami żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

[jacky6]

[ obrazek zewnętrzny ]

wojciechowych lwów...
...
hm...
z czego one tak się śmieją ?

to przyjemne czasami żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

[jacky6]

Sielanka – to nie tylko miejsce dla łażących z aparatem fotograficznym.

[ obrazek zewnętrzny ]

Na razie delektuję oko swojego obiektywu kolejnymi dekoracjami.

[ obrazek zewnętrzny ]

Taki krótki podgląd pozwolił nam na nabranie przekonania, że warto tutaj przyjść na tańce.

[ obrazek zewnętrzny ]

Oczywiście był pewien problem, odległość od Jubilata.

[ obrazek zewnętrzny ]

Dojechać, czy dojść – no problem.
Gorzej z powrotem.

[ obrazek zewnętrzny ]

Wynikający z sprawy – jak rozwiązać problem „procentażu”.
My – to znaczy ja wybrałem poświęcenie się – pojechaliśmy a tylko umoczyłem ustami brzeg pucharu spoglądając na beczułki pełne rozmaitych trunków.

[ obrazek zewnętrzny ]

Inni zaś spoglądając na aparat telefoniczny – wpadli na pomysł zamówienia taxi.
Wszyscy wróciliśmy tuż przed 22:00…

Fotografii z samych baletów nie będzie.
Częściowo się nie udały – rozmaite refleksy dyskotekowe.
No i pozostali uczestnicy na parkiecie.
Zanim zdążyłem się zapytać o zgodę na publikacje – zniknęli w try miga.
Generalnie oceniamy Sielankę jako nr 1 imprezownię w Lądku.

Pora przejść do kolejnego tematu…

to przyjemne czasami żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

[jacky6]

Lądeckie mrugnięcie okiem...

Bo czasami trzeba spojrzeć przez lornetkę zwaną w aparacie zoomem…
Żeby zobaczyć…

[ obrazek zewnętrzny ]


Lub

[ obrazek zewnętrzny ]


Wojciechowe „panny zabiegowe”…
Jedna z nich szykuje się do masażu i jeśli dobrze widzę, to trzyma już w ręku gąbkę.
Druga z nich niesie dzban napoju – spragnionych napoić.

to przyjemne czasami żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

[jacky6]

Adam – wbrew pozorom – może konkurować z Wojciechem swoim centralnym położeniem względem najważniejszych sanatoriów.
Nie wierzycie – ano zobaczymy.


[ obrazek zewnętrzny ]

Punktem startowym – boczne wejście.


[ obrazek zewnętrzny ]


Zatem kilka schodków do góry i już widać…


[ obrazek zewnętrzny ]


Urszulę od pleców…

[ obrazek zewnętrzny ]


W środki nie byłem.
Znam tylko opinię tam wtedy mieszkających.

[ obrazek zewnętrzny ]


Tą dróżką dreptali „urszulanie” do Jubilata na posiłki.
Niestety, Urszuli brak zaplecza gastronomicznego.
Jednym zdaniem - budynek do kapitalnej modernizacji - ponoć lada miesiąc.

[ obrazek zewnętrzny ]


Albo schodkami na dół – do Adama.
Blisko, prawie, że kamieniem rzucić – lepiej nie.
Lepiej pójść na spacer do parku…

[ obrazek zewnętrzny ]


A poprowadzi nas Święty Jerzy swoim szlakiem.
Park zaś to też swoisty i samodzielny temat odstający swoje w kolejce.

to przyjemne czasami żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

[jacky6]

Adam – trzeba się wokół niego rozglądać.
Oprócz Urszuli ma jeszcze 2 sąsiadów.

[ obrazek zewnętrzny ]

Na prawo - Józef…
Należy zwrócić uwagę na przewiązkę na wysokości Iszego piętra łączącą go z Adamem.
Można przejść na zabiegi, na obiadek, do koleżanki w samych kapciach.
I jeszcze jedno.
Właśnie przewieziono kontenerki z obiadkiem.
Bo w Adamie nie ma kuchni – jest tylko „rozdzielnia posiłków” – czy jak jej tam.
To tu przychodzą na południowy obiadek kuracjusze i kuracjuszki z Wojciecha.
I jest kolejny punkt przewagi Adama nad Wojciechem.

[ obrazek zewnętrzny ]


Przygrzewają promienie sierpniowego słońca.

Na lewo – Stanisław.

[ obrazek zewnętrzny ]

Budynek – na zewnątrz – ocieplanie i tworzenie elewacji.
Z tylu za nim – parterowa ( ? ) przybudówka, współdziałająca w izolacji cieplnej a przede wszystkim wilgotności podłoża.
Owa przybudówka w stylu całego kompleksu.
Czasami trudno się domyślić jak powstawały.
Za pomyślenie architektoniczne i funkcjonalne wielkie plusy dodatnie.

[ obrazek zewnętrzny ]

Tutaj też widać przewiązkę łącząca z Adamem.
Nie byłem w Stanisławie ale przy naszym korytku zasiadał komercyjny kuracjusz, który wyprowadził się z Stasia do Jubilata ponieważ wygoniły go stamtąd całodzienne stuki i łomoty robotników skuwających stare tynki.

[ obrazek zewnętrzny ]


Dla kompletu jeszcze Urszula widziana od przodka.
Podczas kolejnego spaceru.
To ten budynek do kapitalnego remontu.
Faktycznie, ten zaciek dopiero teraz dostrzeżony przeze mnie świadczy prawdopodobnie o awarii hydraulicznej.

[ obrazek zewnętrzny ]


Biorąc zaś pod uwagę jakość prac wykonanych przez włodarzy Uzdrowiska przy wcześniej modernizowanych budynkach można sobie wyobrazić, że następne pokolenie kuracjuszy goszczących w Urszuli będzie w pełni usatysfakcjonowane.

to przyjemne czasami żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

[jacky6]

[ obrazek zewnętrzny ]

...
każdy swój wózek ciągnąć ( alebo pchać ) musi...
a mialo być...
o Adamie ...
miało być...

i będzie ...

spotkanie w Bystrzycy Kłodzkiej ...

jeno za dni 16-ście ...
po moim powrocie z urlopu ...

( nie z stypendium ZUS - jak na lądeckiej kuracji )...
...
liczę na urlopowy akcept Imć Admina...
...
i jak Pan Bozia pozwoli - powrócę tu ...
...
a do czasu obserwować będę Wasze wszeteczne poczynania ....
mogąc obserwować ale chyba nie za bardzo pisząc..
...
3mta się roztomili moi ludkowie ...

16 HDW