Ja polecam z czystym sumieniem

książki Catrin Collier
"Carski smok"
Epicka opowieść, w której namiętny romans przeplata się z wielką historią.
W roku 1869 grupa Walijczyków pod przywództwem charyzmatycznego Johna Hughesa wyrusza na wschodni step, by spełnić marzenie cara Aleksandra II i uczynić z Rosji przemysłową potęgę. Jedni biorą udział w wyprawie, by zapewnić sobie lepszy byt i realizować ambicje, inni uciekają od ponurej rzeczywistości i tragicznych doświadczeń. Od tej chwili wiodą życie w luksusie, o jakim dotąd mogli tylko pomarzyć − mieszkają w apartamentach, jeżdżą powozami, korzystają z pomocy służby i biorą udział w wystawnych przyjęciach.
Ludzkie historie krzyżują się tu w zawrotnym tempie, to, co niemożliwe, staje się osiągalne. Żądze i ambicje popychają bohaterów niemal do kresu możliwości. Poznają ból straty, kosztują zakazanej miłości, w walce o własne spełnienie są w stanie przekroczyć każdą granicę…
"Ostatnie lato"
Prusy Wschodnie, sierpień 1939 roku. Rodzice Charlotte von Datski wydają wspaniały bal, żeby uczcić jej osiemnaste urodziny. Tego samego wieczoru hrabia Claus von Letteberg prosi dziewczynę o rękę. Niestety zaraz po ślubie okazuje się, że wymarzone małżeństwo zupełnie nie przypomina naiwnych wizji, jakie snuła w swoim pamiętniku zakochana nastolatka.
Przychodzi wrzesień, zaczyna się wojna i Charlotte musi natychmiast dorosnąć. Przyjdzie jej dokonywać dramatycznych wyborów i podejmować wyzwania przerastające możliwości młodej kobiety. A także ukrywać śmiertelnie niebezpieczną tajemnicę…
Wiele lat później Charlotte odwiedza Polskę i swoje rodzinne strony. Czytając na nowo dawne zapiski, wraca wspomnieniami do największej miłości swojego życia.
„Ostatnie lato” to wspaniała, tragiczna historia miłosna Charlotte i żołnierza Armii Czerwonej, który pracował przed wybuchem wojny w majątku jej ojca. Ich losy poznajemy dzięki dziennikowi Charlotte, który prowadziła jako młoda dziewczyna. Catrin Collier pisząc „Ostatnie lato”, wykorzystała wątki autobiograficzne. W 1995 roku pojechała wraz z matką do dawnych Prus Wschodnich, gdzie przeczytała pamiętniki matki i babki. „Ostatnie lato” powstało w oparciu o wspomnienia obu kobiet.
Dla mnie obie książki świetne

Polecam
