Edwardo, po pierwsze bardzo proszę byś nie przyklejał etykietek, bo to bardzo płytka postawa. Nie jestem feministką, gdyż nie należę do żadnej organizacji walczącej na rzecz równouprawnienia kobiet. To, że moje poglądy są zbieżne z ideami tego ruchu, że go popieram, jeszcze o niczym nie świadczy.
i ty - feministka na to pozwalasz ? 
Po drugie, jeśli moje zdecydowanie wyrażane poglądy
, tak bardzo Cię kłują w oczy, to jest na to bardzo prosta rada: nie czytaj ich. 
A jeśli nie możesz się od tego powstrzymać, to jest jeszcze jedno wyjście: oznacz mnie jako wroga i nie będziesz ich wydział. Po trzecie, dzielę się swoimi poglądami, przedstawiając argumenty przemawiającymi za owymi, ale nie zmuszam nikogo, by zmieniali swoje. Jeśli Andy uważa za właściwe zwracać się do mnie per Aniołku, to jego wola, a ja nie jestem drobiazgowa, by się o to obruszać, zwłaszcza, że Andy spytał mnie, czy mi to nie przeszkadza.
Cytowany przeze mnie post jest kolejnym dowodem na to, że wielu ludzi w bardzo powierzchowny i stereotypowy sposób traktuje idę feminizmu, pokazując tym samym własną ignorancję.
Nie wiem czy kiedykolwiek wcześniej tak mnie zasmuciła śmierć osoby, której osobiście nie znałam. Od jakiegoś czasu podczas jazdy w aucie słucham podcastu "Mówi się", w którym pani Joanna razem z Szymonem Majewskim dużo opowiada o sobie, o własnych doświadczeniach życiowych jakże często zbieżnych z moimi, więc mam wrażenie jakby odszedł ktoś z mojego najbliższego otoczenia. Oczywiście rozmowy okraszone były dużą dawką humoru, a ten śmiech Asi... Jadąc rano do pracy często śmiałam się do rozpuku (to było niebezpieczne 
. Ja ją poznałem w poprzednim wieku z kabaretu "Potem" w "Bajkach dla potłuczonych". I znowu przychodzi myśl: dlaczego tak szybko odchodzą ludzie dobrzy, którzy wprowadzali do naszego życia tyle dobra, pozytywów czy rozwoju, a ci drudzy nadal nam przysparzają wszystkiego co najgorsze....... i nadal żyją 
. 
, ale wydaje mi się że będzie krótki